choia

Ave do xénero Pyrrhocorax da familia dos córvidos, de plumaxe negra e peteiro longo e coloreado. As súas alas anchas e palmeadas cúrvanse cara a arriba nos voos boiantes e acrobáticos que realiza nas fortes correntes propias dos medios onde vive. Cando está no chan é capaz de andar, ademais de dar os pequenos brincos característicos dos paxaros. Aliméntanse de gasterópodos, insectos e vermes. Aniñan en rochedos e cantís en parellas illadas ou formando colonias. Son sedentarias pero realizan desprazamentos de importancia para alimentarse. As choias están presentes en Europa, Asia, Australia e no extremo N de África.

Choia de 38 cm de lonxitude, co peteiro de cor amarela clara. Presenta unha distribución paleártica en zonas alpinas e subalpinas. Na Península Ibérica está presente nos Pireneos e na Cordilleira Cantábrica (na metade occidental aparece pouco e non chega a Galicia).

Choia de 39 cm de lonxitude, con peteiro fino e longo de cor vermella intensa nos adultos e amarela nos animais novos. Está presente en cantís costeiros e zonas montañosas de Asia central, Grecia, Creta, os Alpes e os Apeninos, Irlanda, Gales, as illas escocesas, o Atlas e a illa de La Palma. Na Península Ibérica distribúese especialmente na metade oriental en cantís calcarios. Precisa da combinación de acantilados onde aniñar e de pradeiras de gando onde alimentarse. A especie atópase en regresión por mor dos cambios nos usos tradicionais do agro.