"Alexander" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor flamenco. En Francia e Italia estivo ao servizo de varios personaxes, entre eles, o arquiduque Filipe de Austria, con que se trasladou a Castela. É autor de misas e de cancións profanas.

PERSOEIRO

Arquitecto inglés. Foi mestre de obras da catedral de Worcester (1224-1240). A súa obra é moi característica do Gótico primitivo inglés.

ARQUIPELAGOS

Arquipélago da costa pacífica de América do norte, Alasca, EE UU. Esténdese de N a S dende o Cross Sound ata a Dixon Entrance e está formado por unhas 1.000 illas, de relevo abrupto e costas moi recortadas. As illas principais son Baranof, Chicagof, Admiralty, Kupreanof, Prince of Wales e Revillagigedo.

PERSOEIRO

Arquitecto norteamericano. Teórico e investigador. Levou a cabo o seu labor no Center for Environmental Struture e na Universidade de Berkeley. Propuxo modelos de aplicación universal no campo do deseño.

PERSOEIRO

Psicanalista norteamericano de orixe húngara. En 1930 trasladouse aos EE UU onde organizou o Instituto de Psicanálise de Chicago (1932), que dirixiu ata 1956, e presidiu tamén a Asociación Americana de Psicanálise (1938-1939). Os seus campos de interese foron a aplicación dos principios psicanalíticos á criminoloxía, á medicina psico-somática e á psicoterapia analítica breve. Entre outras obras é autor de Fundamentals of Psychoanalysis (1984), Psychosomatic Medicine (1950) e The Scope of Physhoanalysis: 1921-1961 (1962).

PERSOEIRO

Militar británico, primeiro conde Alexander of Tunis. Estudia en Harrow e en Sandhurst. Serviu en Francia durante a Primeira Guerra Mundial e formou pate do exército letón na loita contra a URSS. Entre 1932 e 1938 comandou as tropas británicas no NO da India. Durante a Segunda Guerra Mundial, como lugartenente xeral, mandou o primeiro corpo de exército: organizou a defensa e despois a evacuación (1940) de Dunkerque. Foi axudante de Eisenhower nas campañas de Túnez, Sicilia e Italia (1943); en 1944, trala caída de Roma, asumiu o mando das forzas aliadas no Mediterráneo. Ao acabar a guerra, convértese en gobernador do Canadá (1945-1952) e máis tarde en Ministro de Defensa (1952-1954) do goberno de Churchill. Publicou as súas memorias (1962).

FILOSOFOS

Filósofo australiano. Profesor en Manchester (1893-1924). O seu pensamento forma parte do movemento realista principiado con Moore, Russell e o neorrealismo. Escribiu Moral Order and Progress (1888), Space, Time and Deity (1920) e Beauty and Other Forms of Value (1933).

PERSOEIRO

Enxeñeiro sueco. Emigrou aos EE UU en 1901. Inventou alternadores de alta frecuencia para as comunicacións transoceánicas e foi (1930) un dos pioneiros da televisión.

PERSOEIRO

Antropólogo e médico da Universidade de Columbia (Nova York). Aplicou a teoría evolutiva á análise dos problemas sociais modernos.

PERSOEIRO

Escultor ucraíno, nacionalizado norteamericano (1928). Viviu en París e, dende 1923, nos EE UU. A partir de 1920 traballou na evocación de figuras humanas mediante a construción de ritmos xeométricos. É un dos principais representantes da investigación cubista na escultura. En 1922 retornou a un depurado clasicismo.

PERSOEIRO

Conde de Auersperg. Escritor austríaco e político liberal, máis coñecido polo pseudónimo de Anastasius Grün. É autor de poemas satíricos contra Metternich como os do seu libro Spaziergänge eines wiener Poeten (Paseos dun poeta vienés, 1831).

PERSOEIRO

Político conservador austríaco. Despois da revolución de 1848 formou parte da Asemblea Constituínte e, máis tarde, foi ministro de Xustiza. Posteriormente formou parte do goberno de resistencia do príncipe Schwarzenberg como ministro de Xustiza e como ministro de Interior. A súa política, coñecida co nome de sistema de Bach, volveuse cada vez máis conservadora e partidaria da centralización e xermanización do imperio, aínda que estivo acompañada por algunhas reformas sociais. Malia o vantaxoso acordo coa Santa Sé (1855), os contratempos na guerra de Italia (1858-1859) provocaron a súa destitución e o paso a unha política máis liberal.

PERSOEIRO

Electrotécnico. Traballou activamente na aplicación do electromagnetismo na telegrafía. Perfeccionou o sistema Morse e en 1846 inventou un telégrafo electroquímico. Traballou tamén na reprodución telegráfica de imaxes e perfeccionou o reloxo eléctrico.

FILOSOFOS

Filósofo e psicólogo. Contribuíu á fundación da revista Mind (1876). Aplicou os descubrimentos da Fisioloxía e da Patoloxía no asociacionismo de J. S. Mill, tratando de darlle unha base científica. Escribiu The senses and the intellect (Os sentidos e o intelecto, 1855), The emotions and the will (As emocións e a vontade, 1859), Logic, dedutive and indutive (Lóxica, dedutiva e indutiva, 1870) e Education as a sciencie (Educación como ciencia, 1879).

PERSOEIRO

Poeta en lingua inglesa, posiblemente de orixe escocesa. Compuxo as Eclogues (Églogas) máis antigas en lingua inglesa. Non obstante , a súa obra máis representativa é The Ship of Fools (A nave dos tolos, 1509), que en gran parte constitúe unha tradución e adaptación da obra de S. Brant, documento satírico sobre a época.

PERSOEIRO

Filósofo. Pertenceu á escola filosófica de Leibniz e Wolff, e foi profesor en Halle e en Frankfurt do Oder. Está considerado como o fundador da moderna estética como disciplina filosófica autónoma e sistematizada pola súa contribución con Aesthetica (1750-1758), na que diferenza a ciencia do fermoso e do belo do resto da Filosofía.

PERSOEIRO

Físico e inventor británico. Abandonou os estudios musicais para dedicarse á Fonética. Emigrou a Canadá (1871) e, posteriormente, aos EE UU. Fundou unha escola para mestres de xordos en Boston e en 1873 acadou a cátedra de Fisioloxía Vocal na Universidade de Boston. Os seus traballos sobre o son, motivados polo problema do ensino dos xordos, sobre o que escribiu varias obras, leváronlle a construír un telégrafo harmónico. En 1876 inventou o teléfono, aínda que lle foi negada a prioridade do invento, o que lle levou a defendela en diversos procesos. Despois de diversas melloras no seu aparato, obtivo o Premio Volta do Instituto de Francia. Tamén ideou un enxeño para detectar balas no corpo humano, empregado ata o descubrimento dos raios X e unha balanza de indución, entre outras innovacións.

PERSOEIRO

Astrofísico inglés. Deseñou o IPCS (Image Photon Counting System), detector luminoso baseado na amplificación e na acumulación dos fotóns luminosos recibidos dende fontes moi febles (cámara de conta de fotóns), cos quasares afastados, que estudiou xunto con Wallance Sargent. Participou no deseño de satélites científicos e astronómicos. A partir de 1981 dirixiu o Royal Greenwich Observatory.

PERSOEIRO

Compositor. Na súa xuventude realizou estudios musicais e licenciouse en Medicina (1856), sendo profesor da Academia de Medicina e Cirurxía de San Petersburgo dende 1862. Formou parte do Grupo dos Cinco xunto con Balakirev, Cui, Musorgski e Rimski-Korsakov, coa intención de crear unha escola de música nacionalista rusa. A súa obra principal é a ópera O príncipe Ígor (1869-1887), acabada por Rimski-Korsakov e Glazunov, xunto co cadro musical Polas estepas de Asia central (1880). Da súa produción camerística destaca o Quinteto con piano en do menor (1862).