"Arico" (Contén)

1. Depósito esponxoso calcario formado en covas e gretas.

2. Ácido alcohol, que presenta a estrutura do ácido cítrico cun substituínte hexadecilo. Extráese dos cogomelos do xénero Agaricus e utilizábase antigamente con finalidades terapéuticas.

1. Fungo da subclase dos agaricomicetídeos.

2. Subclase de fungos da clase homobasidiomicetos con cogomelos de himenio libre antes da madureza, ao que pertencen as ordes dos agaricais, amanitais, boletais, cortinariais, entolomatais, pluteais, rusulais e tricolomatais.

RIOS

Río afluente do Napo, na cunca do Amazonas (500 km). Nace nos Andes colombianos, flúe en dirección NO-SL pola provincia ecuatoriana de Napo e desemboca preto de Pantoja (Perú).

PERSOEIRO

Rei dos visigodos (396-410). Caudillo visigodo na rexión do baixo Danubio, atacou Dalmacia, Illiria, Macedonia e Grecia. Chegou ao norte de Italia, pero freouno Estilicón. Retirouse á Panonia, atacou novamente Italia e saqueou Roma (410). Dirixiuse ao S de Italia, pero morreu polo camiño.

PERSOEIRO

Rei dos visigodos, fillo de Eurico. O seu reino, coa capital en Toulousse, comprendía a metade meridional da Galia e case toda a Hispania. Foi vencido e morto por Clodoveo, Rei dos francos. Os visigodos da Aquitania pasaron a Hispania conservando a Galia Narbonesa no NL dos Pireneos (Septimania). Baixo o seu reinado fíxose a compilación das leis romanas coñecida como Breviario de Alarico.

PERSOEIRO

Rei visigodo (510-531). Fillo de Alarico II e neto de Teodorico I o Grande. Recoñecido Rei no 510, Hispania e as rexións da Galia visigóticas pasaron a depender de Teodorico, rexente do seu neto. Morto Teodorico (526), Amalarico maltratou os cristiáns, entre eles a súa dona Clotilde, filla do Rei franco Clodoveo. Este feito provocou un enfrontamento cos francos, que tomaron Narbona. Fuxiu a Barcelona, onde foi asasinado.

1. Relativo ou pertencente aos amharas.

2. Individuo dun pobo abisinio dominante en Etiopía. Presentan as características físicas dos etíopes. Habitan o centro e o norte do altiplano. Son agricultores e gandeiros, e falan amhárico, unha lingua semita. Son aproximadamente uns 7.000.000 h. Atribúeselle tamén o nome de amharas ao conxunto formado polos amharas, os tigrés, os tigriñas e os hararis.

3. Lingua semítica do grupo de linguas etíopes, oficial de Etiopía, falada por uns 7 millóns de persoas das zonas centrais. O amhárico, con fonda influencia do substrato cuixítico, desenvolveuse a partir do galla ou etíope antigo, a raíz da constitución, no s XIII, do novo imperio. É fundamentalmente unha lingua falada e só se coñecen uns poucos restos literarios: os máis antigos datan do século XIV e son de carácter popular.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Islas Canarias (4.567 h [1991]). Terreo bastante accidentado (Yarosa, 2.500 m).

PERSOEIRO

Rei dos ostrogodos (526-534). Fillo do nobre godo Eutarico e de Amalasunta, filla de Teodorico. Sucedeu ao seu avó e ficou ata a súa morte baixo a tutela de Amalasunta.