"Basa" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 49.

  • PERSOEIRO

    Pianista e compositor castelán. Foi profesor no Conservatorio de Madrid e particular da Raíña Isabel II, ademais de organista da Capela Real.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pechar unha porta ou unha ventá coa tabasa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Expresión ou acción insensata, provocada moitas veces por falta de prudencia, que pode causar un prexuízo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lingua africana da familia bantú e do grupo bantoide. Ten uns 170.000 falantes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor, xornalista e pintor. Realizou estudios de peritaxe mercantil. Emigrou a Bos Aires en 1890 onde traballou como funcionario. Colaborou en diversos xornais como El País, El Eco de Galicia, Almanaque Gallego, etc. Cultivou simultaneamente o teatro, a novela, a crítica de arte e a pintura. Na súa produción destacan as obras: Labor de araña (1907), Los nervios (1908), Espigas sueltas (1903) e El pintor Dionisio Fierros (1908). Ao seu retorno a España publicou La leña de la vida (1914), El premio (1915), Don Juan de América (1924) e Fixo ben? (1899), relato en prosa e a súa única achega en galego. Como pintor destacou como paisaxista e autor de mariñas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENSEADAS

    Enseada do fondo da ría de Camariñas, situada no litoral do concello de Camariñas, entre as parroquias de Xaviña (na beira oriental) e Camariñas (na occidental).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e diplomático veneciano, dunha vasta cultura helenística. Foi embaixador veneciano na corte de Filipe IV de Castela (1648-1653) e embaixador en Roma (1661-1663). En 1673 foi nomeado cardenal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Agolada baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe orixinaria da freguesía do seu nome, en Agolada. Esta caste fundou casa señorial no lugar de Eidián, do mesmo concello, e unha rama pasou a América establecéndose no Perú. A Casa de Eidián leva como armas un escudo acuartelado: primeiro cuartel, en campo de ouro, con cinco barras de sinople, superadas de tres flores de lis de sable, postas en posición de barra e situadas no cantón destro do xefe, orlado todo por unha cadea tamén de sable; segundo cuartel, en campo de goles, con dúas medias rodas de santa Catarina, de prata, moventes, unha do flanco destro e outra do sinistro (ambos cuarteis representación dos Varela); terceiro cuartel, en campo de goles, con trece besantes de ouro, postos de tres en tres e un de non (representación dos López); cuarto cuartel, axadrezado de quince pezas, oito de ouro e sete de goles (representación dos Bermúdez). Outros investigadores dan para esta liñaxe estas armas: en campo de prata, unha banda de goles, acompañada no...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Está situado no concello de Agolada no límite coa provincia de Lugo. Pertenceu á orde do Temple, ao conde de Lemos e ao convento do Santo Espírito de Melide, ata que en 1586 foi mercado por Jorge Varela de Boado. Posteriormente, foi vendido coa súa xurisdición en 1590 a Diego de Lemos e Cadórniga, señor de Amarante. En 1640 foi novamente vendido a Antonio de Rivera y Salgado e en 1658 a Juan López de Basadre.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico psiquiatra. Foi a figura máis representativa da Agrupación Psiquiátrica Democrática, que propugnou a desaparición do internamento dos enfermos mentais (1974), e un dos vangardistas do movemento antipsiquiátrico.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pertencente á base ou situado nela.

      1. Aplícase ao proceso fisiolóxico no que o gasto de enerxía por parte do corpo é o mínimo necesario para mantelo en funcionamento normal.

      2. Factores fisiolóxicos considerados en condicións de metabolismo basal.

    2. Relativo ao estado inferior de calquera zona altitudinal. Adoita corresponderse con altitudes inferiores aos 500 m.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor italiano. De estilo figurativo ata 1939, neocubista máis tarde, converteuse no principal representante da abstracción lírica italiana arredor do 1945. Durante os anos cincuenta realizou varios murais para a cidade de Udine e en 1958 outro para o edificio da Unesco en París. En 1952 fundou o grupo dos Otto pittori italiani (Oito pintores italianos).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Carcinoma de células basais, o máis frecuente dos cancros epiteliais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Herba do xénero Mercurialis da familia das euforbiáceas, dioica e sen látex. As follas son festonadas e opostas, e as flores axilares cun cáliz de tres lóbulos e apétalas. As flores masculinas están dispostas en espigas erectas, semellantes a amentos, e as femininas en pequenos grupos. En Galicia son comúns as especies M. annua en terras cultivadas e M. perennis en carballeiras e lugares sombríos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. ariante gráfica de Vasallo, forma castelá correspondente ao apelido galego Vasalo.

    2. Liñaxe natural de Tui. As súas armas levan, en campo de azul, un basallo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ignacio Nóvoa Basallo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ariante gráfica do apelido Vasalo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte dos Ancares, situado no límite entre as parroquias de Vilapún e Vilasante, concello de Cervantes. Ten unha altitude máxima de 843 m.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao basalto.

    2. Que está formado de basalto.

    3. Conxunto de rochas extrusivas que agroman na superficie e que, ao se arrefriar, adoptan unha forma prismática semellante a columnas.

    VER O DETALLE DO TERMO