"Beni" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Aragón (1327-1336). Fillo de Xaime II e de Branca de Anjou. Casou con Teresa d’Entença (1314), herdeira do condado de Urgell, polo que incorporou á coroa un dos últimos condados cataláns independentes. Cando aínda era infante dirixiu a expedición a Sardeña que partiu de Portfangás (1323). Aínda que as cidades dominadas por Pisa ofreceron resistencia, Afonso conseguiu o dominio completo da illa logrando que Pisa renunciase ás súas posesións sardas, conservando como feudo o castelo de Cáller. Afonso o Benigno moveuse entre tres influencias: o seu espírito relixioso, a súa enfermidade crónica e a intervención política da súa segunda muller, Leonor, irmá de Afonso de Castela. A súa principal preocupación política foi dirixir unha cruzada contra o Reino musulmán de Granada, se ben non logrou organizala pois o Papa Xoán XXII non demostrou ningún entusiasmo e Afonso XI de Castela e León non foi sincero coas súas intencións. Non obstante , o maior problema que tivo foi o dominio...

PERSOEIRO

Pintor castelán, discípulo de J. M. del Mazo. Pintou cadros de tema relixioso para os pazos do Buen Retiro e de Aranjuez.

PERSOEIRO

Pianista e compositor castelán. Foi profesor no Conservatorio de Madrid e particular da Raíña Isabel II, ademais de organista da Capela Real.

PERSOEIRO

Pianista e compositor catalán. Neno prodixio, aos 8 anos xa dera concertos en moitas cidades españolas. En 1872 foi á Arxentina, ao Brasil, a Porto Rico e a Cuba e no 1875 aos EE UU. Estudiou en Leipzig, foi alumno de Liszt en Budapest (1878) e acadou unha bolsa do Conservatorio Real de Bruxelas (1879). En Barcelona, estudiou con Felipe Pedrell (1883) e deu concertos con motivo da Exposición Universal do 1888. En París (1893), fíxose amigo de Fauré, Vicent de Indy, Debussy e Dukas. Andalucía foi para el fecunda fonte de inspiración. A súa obra de maior interese é, se cadra, a pianística, que culmina con Ibèria (1906-1909), compilación de doce pezas repartidas en catro cadernos. Salientan tamén Rapsòdia espanyola e Records de viatge. Cómpre citar no campo sinfónico Capricho cubano e Catalònia (1899). Tamén compuxo óperas (Pepita Jiménez, 1896) e melodías.

PERSOEIRO

Compositor e clavecinista. Mestre de Capela na Igrexa Colexial de Logroño.

GALICIA

Líder comunista. O maior de nove irmáns dunha familia de clase media, fixo os seus estudios primarios entre a súa vila natal e a cidade de Ourense, para pasar a continuación ao Instituto de Santiago de Compostela, localidade na que tamén cursou veterinaria, profesión que comezaría a exercer en Maceda. Descoñécese a data de inicio do seu compromiso político, pero parece que a súa primeira detención data de 1930. A época con máis repercusión pública da súa actividade política, ligada á súa militancia no Partido Comunista de España, corresponde aos anos da Segunda República, cando foi nomeado Secretario Provincial do PCE na cidade de Ourense, localidade á que trasladará a súa residencia para se dedicar integramente á política. A proxección das súas actividades dende este posto permitíronlle resultar elixido membro do Comité Central do PCE no seu IV Congreso, celebrado en Sevilla en abril de 1932. Nas eleccións de 1933 os comunistas presentaron na circunscrición de Ourense unha candidatura...

PERSOEIRO

Xornalista. Foi redactor de El emancipador Gallego (1840), publicación que defendía a liberdade de ensino. Ademais foi alcalde de Santiago de 1865 a 1867. Publicou Curso de Economía política (1840) e unha serie de artigos titulados, “Sobre foros y censos de Galicia”, publicados en El Correo de Lugo.

1. Que pertence á familia dos anfisbénidos.

2. Réptil da familia dos anfisbénidos.

3. Familia de réptiles lepidosauros que comprende a individuos de corpo serpentiforme, carentes, polo xeral, de patas e de ollos. Viven en galerías situadas debaixo da terra. Son propios das rexións cálidas de América, Asia e África. En Europa só habita unha especie, o escáncer cego.

PERSOEIRO

Humanista e eclesiástico. Participou no Concilio de Trento como teólogo e foi o encargado de coidar a edición da Biblia políglota de Anveres ou Rexia (1569-1573), reedición con novos textos e estudios da Complutense. Autor de Historia Natural (1601).

PERSOEIRO

Director do xornal liberal Progreso, editado en Pontevedra. Substituíu no cargo a Isidro Buceta, o seu fundador. Foi encarcerado en 1905 cando traballaba como tipógrafo e exercía como presidente da Asociación Tipográfica de Vigo. Durante a Primeira Guerra Mundial, amosouse partidario dos aliados. Formou parte do directorio do Partido Reformista en Pontevedra, seguindo a súa ideoloxía moderada dentro do agrarismo.

RIOS

Río da Amazonia, ao O de Bolivia. Nace na serra Oriental, flúe en dirección N-L e logo dun percorrido de 1.700 km, úneselle pola dereita o Mamoré, dando orixe ao río Madeira, afluente do Amazonas.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Bolivia (213.564 km2; 336.663 h [estim 1997]). A capital é Trinidad (51.900 h [1990]).

PERSOEIRO

Escritor italiano. Na Anticrusca (1612) e en Cavalcanti ovvero la difesa dell´Anticrusca (1614) atacou o conservadurismo da Academia da Crusca, enaltecendo a Torquato Tasso.

1. Individuo pertencente ao pobo nilótico do mesmo nome.

2. Tribo alxeriana que antes de 1848 se estendía pola chaira de Mekerra, na provincia de Orán, onde está Sidi-bel-Abbés. Trala sumisión de Add-el-kader, as vintecinco mil persoas que constituían a tribo emigraron a Marrocos. Na provincia de Constantina hai outras tribos homónimas: amer charaba ou do leste, a amer cheraba ou do oeste, que se estenden polas mesetas do Occidente de Setif. Os uled-amer viven na gran Kabilia e os bu-amer sitúanse á beira do río Salado, na provincia de Orán.

3. Gran tribo de pastores da alta Numibia que parcialmente se atopa na fronteira de Abisinia e parcialmente nos países do litoral, entre Massuah e Suakim. Descenden dos hamara, de Abisinia e probablemente comparten a súa orixe con outras tribos da rexión do Nilo, pois adoitan denominarse amarab, hammer, hamar, etc.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, Marrocos, situada na chaira de Tadla, nos contrafortes do Atlas Medio (140.212 h [1994]).

CAPITAIS

Capital do mu ḥ āfa ẓ a homónimo en Exipto, situada á beira esquerda do Nilo (179.000h [1992]).