"Boado" (Contén)

1. Que efectúa o pagamento dunha cantidade.

2. Que demostra a existencia de algo.

1. de azamboarse.

2. De cor moura. Aplícase especialmente a unha parte do corpo ou a unha froita mazada como consecuencia dun golpe.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mesía baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xinzo de Limia baixo a advocación de san Pedro.

GALICIA

Militar e escritor. Publicou varias obras dedicadas ao estudo das armas, entre as que destacan Los fusiles Mauser adoptados en Europa y América (1894), El fusil Mauser español modelo 1893 (1897) e El acero y la fabricación de fusiles (1899).

GALICIA

Franciscano. Foi maxistral de Lugo e de Santiago de Compostela, reitor da Universidade de Santiago de Compostela (1656) e administrador do Gran Hospital Real (1664-1670). Foi elixido bispo de Valladolid e ingresou como franciscano en san Lorenzo de Santiago o 13 de decembro de 1670, días antes de morrer. É autor da elexía dedicada a Filipe IV titulada Oración fúnebre en las exequias que la majestad de nuestro rey y señor Felipe IV el Grande hizo la Santa Apostólica Iglesia del Señor Santiago, único y singular Patrón de las Españas (1666).

GALICIA

Político. Doutor en Leis. Participou no pronunciamento constitucional coruñés de 1820 e foi nomeado xefe político dos distritos de Tui e Ourense, e posteriormente da provincia de Ourense (1822). Fundou o Boletín Oficial de Ourense, de tendencia liberal. En 1823 marchou exiliado a Porto. Publicou Diálogo entre dos labradores gallegos afligidos y un abogado instruído, despreocupado y compasivo. Cuaderno primero al cual seguirá el segundo. Contiene las principales disposiciones eclesiásticas y civiles, relativas a lo que comunmente se llaman derechos de estola y pie de altar (1823). Trátase dunha obra bilingüe, na que os labregos falan en galego e o avogado en castelán. Morreu durante o incendio dun barco que o trasladaba de volta a España ou a Inglaterra.

IGREXAS

Igrexa da freguesía anexa á parroquia de Mogarde, no concello de Xinzo de Limia. De traza románica, a súa portada presenta unha arquivolta apuntada de inicios do gótico.

GALICIA

Arqueólogo. Doutor en Xeografía e Historia, foi profesor da Universidade de Santiago de Compostela (1984-2001), onde dirixiu o grupo de investigación en Arqueoloxía da Paisaxe e o laboratorio de Arqueoloxía e Formas Culturais. Ademais, desde o ano 2001 foi profesor investigador do Instituto de Estudios Gallegos Padre Sarmiento e dende 2003 é Coordinador Científico-técnico da Área de Humanidades e Ciencias Sociais. Centrou o seu estudo na arqueoloxía da paisaxe, na arquitectura megalítica, na teoría arqueolóxica e nas metodoloxías para a xestión do patrimonio arqueolóxico. Colaborou, entre outras, nas revistas Gallaecia e Cuadernos de Estudios Gallegos.
Foi coautor, entre outros libros, de La cerámica campaniforme en Galicia (1982), La cultura megalítica de la provincia de la Coruña y sus relaciones con el marco natural:...

PERSOEIRO

Pintora. A súa infancia transcorreu en Curtis ata que en 1939 se trasladou á Coruña, onde comezou a debuxar e pintar da man de Dolores Díaz Baliño. As súas primeiras obras foron retratos, paisaxes e naturezas mortas realizadas coa técnica da acuarela. En 1950 fixo a súa primeira exposición e en 1952, tralo seu casamento co xornalista Celso Collazo, trasladouse a Madrid, onde estudiou no Círculo de Bellas Artes e na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Ampliou a súa formación coas bolsas do ministerio de Educación Nacional (1954) e da Fundació Joan March (1959) e viaxou a Italia. Influenciada pola Escuela de Madrid, centrouse na paisaxe e, en concreto, na galega, tanto rural coma mariñeira. Ademais realizou tipoloxías populares e temas aldeáns, retratos e pequenas escenas portuarias. Nas súas primeiras obras empregou a acuarela, despois traballou o óleo. A súa pintura caracterizouse pola sinxeleza, por unha linguaxe elemental, na que utilizou cores vermellas, azuis e amarelas de...

1. de despoboar ou despoboarse.

2. Lugar que non está poboado.

GALICIA

Poetisa. Na súa obra reflicte algúns temas como a vida, a familia, a natureza e a amizade, sempre desde un punto de vista próximo á relixión. Colaboradora de El Álbum de la Caridad, El Almanaque Gallego e El Ángel del Hogar, escribiu Cantos de la infancia (1865), con prólogo de Manuel Murguía; Devocionario infantil (1867), dedicado ao príncipe de Asturias Afonso XII; e Horas perdidas (1874), en que inclúe diversas composicións de temática relixiosa. Foi galardoada con accésit en diversos certames literarios de Lleida e co loureiro de ouro nos Xogos Florais de Zaragoza (1874).

GALICIA

Xurista, pai de Leandro Pita Romero. Foi o fundador, principal promotor e presidente da Federación Agraria de Ortigueira (1920-1926). Contribuíu a divulgar a obra socio-educativa das Sociedades Gallegas de Instrución establecidas en América e fundou e presidiu a Agrupación Cultural de Ortigueira (1916). Publicou El batallón literario (1895) e La voz de la Raza. Idearium de un aldeano (1919). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

1. de poboar.

2. Pequena entidade de poboación.

PERSOEIRO

Rei de Portugal (1185 1211), fillo de Afonso I Henriques. Asinou un tratado cos casteláns e aragoneses (1197), que tivo como consecuencia unha penetración portuguesa en terras do Reino de León, en Tui e Pontevedra.

1. Plataforma feita con táboas, xeralmente elevada e situada nun lugar público, en que ten lugar un espectáculo ou un acto solemne.

2. Tabique feito de táboas unidas polo canto.

3. Plataforma elevada a unha certa altura do chan onde se executa o condenado.