"Canel" (Contén)

PERSOEIRO

Artista plástica. Estudou Arquitectura en Barcelona e Arte na Universidade de Iowa (1971). Deuse a coñecer entre os anos 1976 e 1979 con accións de carácter conceptual. En Nova York realizou vídeos, cine experimental, instalacións e montaxes, cunha especial preocupación pola manipulación da imaxe. Colaborou a miúdo con músicos.  Ademais da súa actividade como creadora, Balcells impartiu cursos en diversos centros e universidades. É autora dunha ampla obra que lle valeu numerosos premios entre os que se atopan o Premio Visual Studies Workshop, Rochester, Nueva York, por From the Center (1982), a Medalla de Oro al Mérito de las Bellas Artes (2009) ou o Premio a mejor artista da asociación Nacional MAV, Mujeres en las Artes Visuales (2010). 

LIÑAXES

Liñaxe que leva como armas, escudo de prata xironado de seis pezas de azul. A casa de Canel da Fonsagrada campea outro brasón que trae un escudo cuartelado: primeiro e cuarto cuartel, en campo de prata, cun brazo vestido ao natural, movente do franco sinistro; segundo e terceiro cuartel, en campo de azul, cunha estrela de ouro.

1. 1. Óso da parte interna da perna situado entre o xeonllo e o pé.

   2. Calquera dos ósos longos do brazo ou da perna.

   3. Calquera dos ósos longos das ás dunha ave.

   4. Parte anterior da perna entre o pé e o xeonllo.

2. Pernas moi delgadas.

3. Peza metálica ou doutro material arredor da que se enrola o fío, que vai disposta dentro da lanzadeira para formar a trama do tecido nunha máquina de coser ou nun tear. Preséntase en varios formatos, dependendo do tipo de fibra e do uso ao que se destina.

4. Cano de madeira polo que entra a auga no rodicio do muíño.

1. 1. Cortiza parda e aromática da caneleira que se presenta en forma de tiras finas superpostas que se enrolan ao secar e forman a canela en rama. Comercialízanse os canotiños enteiros, en anacos ou en po. As máis apreciadas son as de Sri Lanka, Penang, Saigón e China. Amplamente utilizada en repostería e como condimento para peixes, polo, arroces e outros pratos, sobre todo na cociña árabe. Tamén se extrae destas codias un aceite esencial que se usa como saborizante. A esencia, rica en aldehido cinnámico, utilízase como tónico estomacal, carminativo e antiséptico, e tamén en perfumería.

   2. canela branca

      Cortiza da caneleira branca, aromática, de sabor picante e amargo que se emprega como especia e como estimulante estomacal e tónico.

   3. canela da China

      Cortiza aromática da caneleira da China, substitutiva da canela, menos suave e non tan apreciada coma esta.

   4. canela en rama

      Cortiza da caneleira aromática que se presenta en forma de canudos.

2. caneleira.

3. Que ten unha cor semellante á canela, entre amarela e parda.

4. Cousa exquisita e refinada.

1. Relativo ou pertencente ás caneláceas.

2. Planta da familia das caneláceas.

3. Familia da orde das laurais constituída por árbores tropicais, sobre todo de América. A especie máis importante é a caneleira branca.

PRAIAS

Praia do litoral meridional da península do Grove, na parroquia de San Vicente do Grove (concello do Grove), situada entre as puntas do Conchido e de Miranda.

PRAIAS

Praia do extremo occidental da beira setentrional da ría de Ferrol, na parroquia de Doniños, concello de Ferrol.

PRAIAS

Praia e punta da beira setentrional da ría de Pontevedra, no litoral da parroquia de Adina, concello de Sanxenxo.

1. Árbore perennifolia de ata 9 m de altura, de follas ovadas, coriáceas, de cor verde escura, con flores amarelas, pequenas e numerosas. Orixinarias de China, Malaisia e Cochinchina, cultívase especialmente en países tropicais, particularmente en Sri Lanka e en terreos areosos con pouco humus. A cortiza dos troncos novos extráese en tiras que constitúen a canela.

2. Árbore de cortiza amarelenta, orixinaria das Antillas, Florida, e das Bahamas da que se extrae a canela branca.

3. Árbore grande, duns 15 m de altura, orixinaria das montañas de Indochina e cultivada no resto do sueste asiático da que se extrae a canela da China.

1. Utensilio que serve para enroscar o fío nas canelas.

2. 1. Aparello no que se coloca a canela de fío que pasa a trama por enriba e por debaixo do urdido do tear.

   2. Nas máquinas de coser, designa un utensilio semellante que pasaba o fío pola parte inferior co fin de formar as puntadas

3. Persoa encargada de encher as canelas.

4. Peza que protexe as canelas dos operarios ou dos xogadores dalgúns deportes.

PRAIAS

Praia da costa sudoccidental da península do Grove, na parroquia de San Vicente do Grove (concello do Grove).

PRAIAS

Praia da beira setentrional da ría de Pontevedra, no litoral da parroquia de Adina, ao S de Portonovo, no concello de Sanxenxo.

1. Camiño fondo e estreito entre elevacións do terreo.

2. Camiño ou rúa moi estreita entre casas ou valados.

3. Peza de madeira que está unida á moega por onde cae o gran á moa do muíño.

PERSOEIRO

Político e avogado. Estudiou dereito en Deusto e Valladolid e exerceu como cargo directivo en diversas empresas. De ideoloxía conservadora, en 1978 ingresou en Alianza Popular (desde 1989 Partido Popular). En 1983 chegou á presidencia da Comunidade Autónoma das Illes Balears con este partido. Revalidou o cargo en 1987, en 1991 e en 1995, pero tivo que dimitir acusado dun delito de suborno na construción do túnel de Sóller.

1. Carreiro estreito entre montañas ou elevacións do terreo.

2. Camiño moi estreito entre valos ou casas.