"Carpi" (Contén)

CIDADES

Cidade da provincia de Modena, na rexión da Emilia Romagna, Italia (60.425 h [1997]). É o centro comercial da produción agrícola da comarca e un núcleo industrial bastante diversificado, con fábricas dos sectores téxtil, de mobles, cerámico e de alimentación.

1. Muller que acudía aos velorios ou aos enterros para carpir polo defunto, xeralmente a cambio dunha cantidade de diñeiro.

2. Muller que se lamenta con frecuencia.

1. Especie de zapato tecido con la grosa que vai colocado por riba das medias ou calcetíns, empregado especialmente para meter os pés nas zocas e mantelos quentes.

2. Calcetín groso de la.

1. Peixe de auga doce do xénero Carassius, da familia dos ciprínidos.

2. [Carassiu

3. [Carassiu

1. Apelido procedente dun alcume que se aplicou a individuos que tiñan por oficio a carpintería. Documéntase no s XIII: “Martinus Carpentarius” (doc ano 1207, P. Loscertales de García de Valdeavellano Tumbos del monasterio de Sobrado de los Monjes, vol II, 1976, p 418). Adoita aparecer castelanizado: Carpintero.

2. Liñaxe procedente de Arias Carpento, señor de Sirgal, no concello de Monterroso, e de Carpento, en Narla, concello de Friol; os seus descendentes cambiaron este apelido polo de Carpinteiro ou Carpintero. As súas armas levan, en campo de azul, seis veneras de ouro e bordo do mesmo metal.

1. Larva xilófaga de certos coleópteros e himenópteros da familia dos sirícidos. Debido á dificultade de dixestión da madeira, para o que se serven de microorganismos simbióticos presentes no seu tracto dixestivo, o período de desenvolvemento pode durar varios anos.

2. Persoa que ten como oficio o traballo da madeira. Existen varias especialidades que van dende o que elabora unha ferramenta de traballo ou o que fai un moble ata os fabricantes de carros, sellas, caldeiros ou mesmo vaixelas de madeira, tan empregadas en Galicia ata o s XVIII. Así, cómpre distinguir: o carpinteiro de taller, aquel que realiza o seu traballo nun taller próximo á casa e constrúe mesas, bancos ou portas; o carpinteiro de armar, que xeralmente non posúe taller e constrúe as armazóns dos pisos e corredores empregando ferramentas como a machada, as trenchas e o mazo; o carpinteiro de ribeira, que sitúa o taller na costa ou no interior e repara embarcacións e avarías; e os artesáns de carpintería fina, constructores de certo rango dedicados a pezas delicadas como os instrumentos musicais, que coidan o torneado e o acabado final. Todos eles precisan unha ampla infraestructura de almacenaxe para o seu material como as gubias, trenchas, cepillos e mazos. A súa madeira preferida é...

1. Obradoiro no que se traballa a madeira.

2. Arte e oficio de labrar e traballar a madeira.

3. Conxunto de pezas de madeira (ventás, portas, marcos, etc) ou doutro material que hai nun edificio.