"Ciro" (Contén)

PERSOEIRO

Novelista peruano. Autor de La serpiente de oro (1935), Los perros hambrientos (1939) e El mundo es ancho y ajeno (1941). A súa obra, que se sitúa na corrente indixenista, tenta reflectir os problemas sociais e políticos das clases populares do Perú.

PERSOEIRO

Rei de Persia, fillo de Darío II. Nomeado sátrapa de Lidia, da Gran Frixia e da Capadocia, preparou un exército de gregos mercenarios -os Dez Mil- para derrocar o seu irmán Artaxerxes II. Vencérono e morreu na Batalla de Cunaxa, feitos que se narran na Anábase.

PERSOEIRO

Rei de Persia (559-529 a C). Fillo de Cambises I, foi o fundador do Imperio Persa-aqueménida. Sucedeu ao seu pai como gobernador de Ansham e, logo de reunir baixo o seu mando as principais tribos persas, sublevouse contra Astiaxes e conquistou o territorio dos medos (549 a C), coa súa capital Ecbatana. Posteriormente emprendeu unha campaña na que derrotou a Creso, rei de Lidia, despois de conquistar a capital, Sardes (546 a C). Incorporou ao seu imperio as colonias gregas da Xonia (Mileto, Samos, Éfeso) e someteu Babilonia no 539 a C. Logo da conquista de Babilonia aprobou o edicto de liberación de razas e cultos, que permitiu a diversos pobos, entre outros os xudeus, abandonar Babilonia e volver ás súas terras. Emprendeu numerosas campañas contra pobos situados nos límites do imperio e morreu durante unha campaña nas fronteiras do noroeste de Persia. Destacou pola súa tolerancia e sabedoría política.

PERSOEIRO

Médico e bispo de Alexandría. Co gallo de axudar os cristiáns, fuxiu durante a persecución de Diocleciano a Arabia, onde levou unha vida de anacoreta. Morreu martirizado na súa cidade natal. Na iconografía viste unha túnica propia dos anacoretas orientais e leva unha ampla tonsura monacal na cabeza; como atributo persoal sostén nas mans unha presa de herbas (símbolo do seu oficio de médico) ou un libro e a palma do martirio. A súa festividade celébrase o 31 de xaneiro.

1. Pantalón, xeralmente de liño, que cubría as pernas ata o nocello e se usaba nas faenas do campo durante as épocas de calor.

2. Peza de vestir que cobre desde a cintura ata o xeonllo, o nocello ou a perna enteira, usada antigamente como roupa interior.

PERSOEIRO

Pintor. Discípulo e colaborador de Pietro da Cortona, finalizou as obras que este comezara no palacio Pitti de Florencia (1659-1665). Das súas obras destacan os frescos da cúpula da igrexa de Santa Agnese en Roma.

PERSOEIRO

Lingüista. Identificouse especialmente co estruturalismo europeo. Escribiu La linguistica strutturale (1969), Saggi di linguistica italiana (1978), Intorno a Saussure (1979), Mutamenti di prospectiva nella linguistica (1981) e Mother Tongues & Other Reflections on the Italian Language (2002).

SERRAS

Sistema montañoso que se estende en dirección NL-SO polas parroquias de Barredo, Serés, Pena, A Meda e Montecubeiro (Castroverde) e Suegos (Pol). A súa maior altitude é O Monciro (861 m). Nos seus contrafortes nacen os ríos Azúmara e Lea.

PRAIAS

Praia do litoral atlántico situada na parroquia do Grove, no concello homónimo.

PUNTA

Punta do litoral atlántico situada na parroquia do Grove, no concello homónimo.

PERSOEIRO

Teólogo e bispo de Ciro. Amigo de Nestorio, foi voceiro do grupo de Antioquía contra os partidarios de Cirilo de Alexandría e representaba a corrente moderada. Deposto no latrocinio de Éfeso (449), foi reintegrado por León I e admitido polo Concilio de Calcedonia (451) entre os doutores ortodoxos. Unha parte dos seus escritos foron condenados polo Concilio de Constantinopla (553).