"Dal" (Contén)

PERSOEIRO

Fotógrafo profesional, especializado en fotografía publicitaria e industrial. Foi cofundador da Sociedade Fotográfica Coruñesa, do movemento Novos Fotógrafos Galegos e director da revista de fotografía 40 x 50. Formou o seu propio estudo na Coruña en 1979. Ten participado en numerosas exposicións colectivas como: Novos Fotógrafos Coruñeses celebrado na Coruña en 1982 e en 1984, a Fotobienal en Vigo en 1984, a intitulada Dende o Atlántico exposta en Xenebra, O Porto e Pontedeume; tamén Construír a paz. Cultura para a paz en Vigo, Ourense, A Coruña e Lugo. Participou tamén na mostra Sonimag 97 e no Outono Fotográfico en Ourense en 1998. Entre as súas exposicións individuais destacan a Bienal Fotográfica de Lugo en 1989 e Territorio Asháninka da Fundación Paz e Solidariedade, celebrada en Santiago en 1999. Ten asistido a numerosos congresos e seminarios, en Galicia e fóra (Suíza, Barcelona e Santander). Foi premiado, entre outros, co 1º premio no...

PERSOEIRO

Produtor e realizador cinematográfico. Traballou como distribuidor de filmes estranxeiros e como produtor en Lotus Films. Foi realizador do documental El casamiento de Alfonso XIII.

PERSOEIRO

Artista téxtil polaca. Iníciase na pintura e na escultura pero remata por concentrarse na arte do tecido, especialidade que renova con técnicas e procedementos novos sobre a base da utilización de materiais tradicionais.

1. Relativo ou pertencente aos abdalwaditas.

2. Membro da familia dos Banū´Abd al-Wād (ou Banū Zayyān), dinastía bérber fundada despois da disolución do poder almohade por Abū Yahyà Yagmurāsan ibn Zayyān, que comezou a gobernar no 1236 establecendo a súa capital en Tlemcen, territorio da actual Alxeria. Os turcos remataron co seu dominio contra o ano 1550.

PERSOEIRO

Xeógrafo granadino. É autor dunha cosmografía e dunha miscelánea das súas viaxes.

PERSOEIRO

Abade de Corbie, conselleiro de Carlomagno e de Luís o Piadoso, quen o desterrou porque pensou que participara na rebelión que en 817 iniciara o Rei de Italia Bernado; sen embargo, admitiuno de novo, no ano 822, no seu consello. A súa festa é o 2 de xaneiro.

PERSOEIRO

Arcebispo de Reims (969-989). Á morte de Luís V, derradeiro Rei carolinxio, Adalberón coa axuda de Xerberto, o futuro Papa Silvestre II, consagrou o duque Hugo Capeto (987) como Rei de Francia no lugar de Carlos, duque da Baixa Lorena. Durante o seu bispado restaurouse a catedral e reformouse o cabido catedralicio.

PERSOEIRO

Clérigo. Probablemente cóengo de Girona (947) que no 957 capitaneou o levantamento que desterrou o conde Godofredo de Besalú do seu castelo e asasinou mentres fuxía.

PERSOEIRO

Arcebispo de Bremen e Hamburgo (1043-1072) e legado papal (1053) en Noruega, Suecia e Dinamarca. Tentou reunir os bispados escandinavos nun patriarcado pero non conseguiu o seu propósito pola oposición de Roma. Desempeñou un importante papel político baixo Henrique III e foi titor de Henrique IV.

PERSOEIRO

O seu nome era Vojtéch, pero no bautismo o Bispo de Magdeburgo deulle o nome xermánico que levou despois. Naceu no seo dunha familia da nobreza eslava. Fíxose monxe, retirándose ao mosteiro de santo Bonifacio (Roma). Chegou a Bispo de Praga no 983. Tras cinco anos de apostolado infrutuoso deixou a sé para retirarse a un convento de Roma. O Papa Xoán XV encargoulle a instrución relixiosa do Rei de Hungría e máis tarde ordenoulle volver a Bohemia, onde fundou a abadía de Brevnov, preto de Praga (992). No remate da súa vida consagrouse á instrución relixiosa dos prusianos, eslavos pagáns das ribeiras do Báltico, que lle darían morte atravesándoo con sete frechas. A súa festa celébrase o 23 de abril.

PERSOEIRO

Rei de Italia (956). Reinou xunto co seu pai Berenguer II a partir do 956. No 961 foi vencido por Otón I, quen se apoderou do reino e coroouse Emperador. Morreu exiliado.

GALICIA

Compositor. Foi o primeiro músico galego que escribiu música profana culta. A súa formación iniciouse na Coruña, continuou en París, onde adquiriu unha marcada influencia chopiniana (aínda que non chegou a ampliar os seus estudios pianísticos con Frédéric Chopin como era o seu obxectivo) e contactou con Franz Liszt; en Londres estudiou con Ignaz Moscheles e en Madrid relacionouse con compositores madrileños da época, cando menos ata 1868. Nos seus últimos anos retirouse ao seu pazo de Lóngora, preto da capital herculina, onde morrería. A súa produción musical abrangue ópera (Inese e Bianca); cancións para voz e piano ou lieder; obra orquestral (Gran obertura); obra pianística (Nocturnos, Baladas, Impromptus, Romanzas sin palabras, Sonatina en sol a cuatro manos, Vals brillante, Improvisación, Elegía, Andantino con variaciones, 2 Sonatas) e música de cámara (2 Tríos, Sonata para violín y piano). Traballou sobre o folclore galego, recollendo temas...

PUBLICACIÓNS

Publicación fundada no ano 1873 como voceiro do republicanismo federal coruñés. O seu obxectivo inicial foi contrarrestar a crecente influencia que a Asociación Internacional de Traballadores obtiña entre as clases populares de Galicia, tradicionalmente orientadas cara ao republicanismo federal. Así mesmo, dende El Adalid promoveuse a insurrección popular para alcanzar a independencia do Cantón Galaico, secundando o movimento cantonalista inaugurado en Cartagena no ano 1873.