"Drina" (Contén)

Insecticida agrícola que recibe o nome en honor a Kurt Alder. É un composto organoclorado, estable en presenza de álcalis e compatible coa maior parte de produtos agrícolas e fitosanitarios. Resulta velenoso para o home, por inxestión, inhalación ou absorción pola pel.

Arbusto caducifolio de talos e pólas espiñosas que pode acadar os 4 m de altura. Presenta follas ovais e finamente dentadas, e flores brancas e abundantes, que aparecen antes ca as follas. O froito recibe o nome de abruño. En Galicia é propio do sotobosque das carballeiras e emprégase na formación de sebes.

Acción e efecto de apadriñar.

Composto orgánico que contén un grupo ciano e un grupo hidroxilo. Obtense por adición de ácido cianhídrico ao dobre enlace dos aldehidos ou das cetonas; o mecanismo da reacción interprétase como un ataque nucleofílico sobre un átomo de carbono polarizado positivamente.

Substancia que, xunto coa glutina, forma parte da xelatina obtida por hidrólise parcial do coláxeno.

Hidrocarburo clorado que se emprega na agricultura como insecticida de contacto contra as trazas. Sólido, cristalino e de cor branca, obtense a partir da aldrina. Presenta unha alta toxicidade sobre aves e mamíferos, polo que o seu uso é cada vez máis restrinxido.

Hidrocarburo clorado que se presenta en forma de po cristalino e incoloro. Practicamente insoluble en auga, disólvese en etanol, hidrocarburos aromáticos, ésteres e cetonas. Análogo á aldrina e á dieldrina, pero menos persistente, emprégase como praguicida principalmente en cultivos de cereais. Presenta unha enorme toxicidade.

Que escudriña.

Nome xenérico dos compostos orgánicos que conteñen o grupo X-R-OH, sendo X un halóxeno e R un radical alquílico. Son líquidos solubles en disolventes orgánicos.