"Egan" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida no ano 1865 editada por Soto Freire e continuadora do Almanaque de Galicia. Colaboraron nel Manuel Murguía, Rosalía de Castro, Emilia Pardo Bazán, Emilia Calé e outros escritores.

1. Que impide a agregación.

2. Substancia que impide a agregabilidade das plaquetas. Reduce o risco de padecer doenzas arteriais obturadoras.

1. Que evita escorregar.

2. preparado.

3. Pintura que permite obter superficies rugosas e resistentes ao desgaste, que diminúen a posibilidade de esvarar. Estas pinturas empréganse para as pontes dos barcos e para os pavimentos de certas fábricas.

1. Apegarse unha cousa ou substancia a outra, especialmente de xeito desagradable ou indesexado.

2. Apegarse a unha persoa mostrándolle excesivo afecto.

1. Que se adhire con facilidade.

2. Dise da persoa que resulta agarimosa en exceso.

1. Que se apega con facilidade.

2. Dise da persoa que se fai pesada por exceso de amabilidade, por ser demasiado sociable.

1. Facer que xurdan regañas nalgunha cousa.

2. Abrir algo por mor da calor, como a madeira; ou polo seu grao de sazón, como os ourizos das castañas.

3. Amosar os dentes como sinal de ameaza.

1. Persoa que pertence a unha congregación.

2. Membro do Oratorio.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Huelva, Andalucía, situado entre Sierra Morena e a serra de Aracena (5.206 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura (oliveiras e cereais), na gandería e nas industrias cárnicas, particularmente as de elaboración de derivados porcinos e ovinos, como xamóns, queixos ou embutidos. Tamén destaca o sector téxtil, especialmente o do coiro. Fundado probablemente polos turdetanos, trala dominación árabe pertenceu á orde dos Hospitalarios de San Xoán de Xerusalén. Do seu patrimonio cultural destacan o castelo (s XIII) e as igrexas mudéxares do Divino Salvador e de San Sebastián.

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, situado na marxe esquerda do río Narcea, no límite coa provincia de León (1.605 h [1996]). O seu relevo é moi accidentado, xa que este termo municipal se localiza en plena Cordilleira Cantábrica. A economía baséase na agricultura (cereais, forraxes) e na gandería, da que destacan o vacún, ovino e porcino. Do seu patrimonio cultural cómpre salientar a igrexa de Santa María de Cerredo e a igrexa de Santiago.

1. Que disgrega.

2. Substancia que se engade a un comprimido co fin de que este se desfaga ao estar en contacto cun líquido. Trátase xeralmente de produtos que se humedecen facilmente e que, ao facelo, inchan e provocan a separación dos grans que, prensados, forman o comprimido. O máis corrente é o amidón do trigo. Actualmente, hai disgregantes sintéticos ou semisintéticos, como a celulosa microcristalina.

PUBLICACIÓNS

Publicación de tendencia liberal editada en Ortigueira a partir do 5 de xaneiro de 1902. Subtitulada como “Semanario independiente”, cesou a súa edición a finais de 1913. Dirixiuna Ramón Álvarez Fustes ata o nº 46. Incluíu crónicas sobre política local nas que se desenvolvían novas sobre os concellos da comarca, artigos sobre os emigrantes galegos en América e capítulos de libros por entregas. Coa aparición de La Opinión de Ortigueira, outro periódico de tendencia liberal, modificou a súa postura política cara a posicións máis conservadoras. Na súa segunda época, no ano 1913, dirixiuna Dámaso Calvo Montero e contou coa colaboración de Manuel Cabarcos. Desapareceu nese mesmo ano.

PERSOEIRO

Político e avogado. Durante a Guerra de Independencia foi secretario de Interior da Junta de Gobierno (1813-1814), actividade pola que foi condenado a prisión (1814-1817). Despois da independencia, foi ministro de Interior e de Mariña (1823) e diplomático en Inglaterra (1824). Foi deputado por Santiago (1831) e senador (1831-1846, 1843-1852). Participou na convención que discutiu e aprobou a Constitución de 1833.