"Gao" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos ágaos.

2. Grupo de tribos do leste de África que viven en determinados lugares de Tigre e de Eritrea.

3. Grupo de linguas cuixíticas faladas, en diversas variedades dialectais, nalgúns illotes de poboación do altiplano abisinio de lingua etiópica.

PERSOEIRO

Príncipe parto que se fixo monxe budista. Dirixiu contra o ano 150 d C a primeira tradución ao chinés de Amitayus Sutra, de tendencia amidista.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Abadín baixo a advocación de san Martiño.

REXIÓNS

Rexión de Mali (170.572 km2; 408.000 h [estim 1995]). A súa capital é Gao (54.874 h [1987]).

GALICIA

Violinista, compositor e director de orquestra. Comezou unha carreira como concertista de violín por diversos países, e en 1895 saíu dende o porto de Vigo cara a Cuba, México e Arxentina. Estableceuse en Bos Aires e exerceu a docencia musical, compaxinada cos concertos por América e Europa, e creou o seu propio conservatorio. En 1925 instalouse en Francia e en 1933 definitivamente en Bos Aires, centrándose no ensino e na composición. Autor de música orquestral, de cámara, cancións, transcricións, himnos, pezas pianísticas e para violín, da súa produción destacan as suites para piano Aires gallegos e Nuevos aires gallegos, a ópera Amor vedado, a sinfonía En las montañas de Galicia, o poema sinfónico Crepúsculo en la Alhambra, a peza para orquestra e corda Impresión nocturna, a canción para piano Rosa de abril, inspirada no poema de Rosalía de Castro, e o Himno al centenario de la Independencia.

PERSOEIRO

Actriz de teatro, cine e televisión. Coñecida como Lola Gaos, iniciou a súa carreira teatral no campo afeccionado e despois da Guerra Civil fixo estudios de Arte Dramática no exilio, de onde volveu en 1943 para debutar pouco despois no teatro María Guerrero. A súa carreira sempre estivo marcada por papeis secundarios en espectáculos como La casa de Bernarda Alba ou De San Pascual a San Gil. Da súa extensa filmografía cómpre sinalar títulos como: Molokai (1959) de L. Lucía; Viridiana (1961) e Tristana (1969) de L. Buñuel; El Verdugo (1963) de L. G. Berlanga; Mi querida señorita (1972) de J. de Armiñán; e Furtivos (1975) de J. A. Bardem.

PERSOEIRO

Escritor. Da súa produción poética destaca Sobre la tierra (1945), Profecía del recuerdo (1956), Poesías completas (1959) e Un montón de sombra (1972). Os seus estudios críticos recolléronse nos volumes La poética de Campoamor (1955), Poesía y técnica poética (1955), Temas y problemas de literatura española (1959) e Claves de la literatura española (1971). Postumamente concedéuselle o Premio Nacional de Poesía (1981).

PERSOEIRO

Filósofo. Centrou os seus estudios na análise do pensamento como actividade, ao que considerou unha vocación de carácter persoal. Influído polo existencialismo alemán, deseñou unha teoría do suxeito humano na que destacou a relevancia da expresión humana. Entre as súas obras destacan Pensamiento de lengua española (1945), Filosofía mexicana de nuestros días (1954), Confesiones profesionales (1958), Orígenes de la filosofía y su historia (1960) e Del hombre (1970).

REXIÓNS

Rexión da República de Guinea (11.503 km2; 135.657 h [1983]). A súa capital é Gaoual (6.500 h [1965]).

CIDADES

Cidade do estado de Maharashtra, India, ao N da chaira do Deccan (241.603 h [1991]).

CIDADES

Cidade do estado de Mahārā Palatino; ṣ h Palatino; ṭ ra, India, situado sobre o río Girna, a 100 km ao NL de Nāsik (342.431 h [1991]). É un centro agrícola e industrial de produtos téxtiles e algodón.

CIDADES

Cidade do ken de Niigata, situada na illa de Honshū, Xapón (192.407 h [1997]). É un núcleo industrial de petróleo moi importante. A finais do s XVIII foi capital de Xapón.

PERSOEIRO

Físico xaponés. Elaborou pouco despois que Rutherford unha teoría estrutural do átomo moi semellante á deste. Estudou as ondas radioeléctricas que reflectían sobre capas superiores ionizadas da atmosfera.

CIDADES

Cidade de Bangladesh, situada á beira do río Atrai (101.266 h [1991]).

PERSOEIRO

Empresario. En 1963 fundou Confecciones GOA dedicada á confección de batas con ombreiras fabricadas con menos custos, distribuídas e vendidas directamente a prezos menores ca a competencia, e en 1975 inaugurou a primeira tenda Zara na Coruña. Expandiu os seus negocios da rama téxtil por todo o mundo. O alto volume de negocios das súas empresas levouno á creación de Inditex (1985), grupo que preside e que en 2001 comezou a súa cotización no mercado bolsista. A través doutras sociedades participa tamén en empresas doutros sectores, como o eléctrico e a construción. En 2001 creou a Fundación Amancio Ortega, que ten como finalidade o desenvolvemento e modernización dos procesos de ensino e a incorporación de tecnoloxías avanzadas nos centros escolares.

PERSOEIRO

Escritor. Foi bibliotecario da Biblioteca de Ajuda e oficial de secretaría da Academia Real das Ciências de Lisboa. Adoptou unha actitude contraria á de Antero de Quental na polémica Questão Coimbrã (1865), que iniciou a literatura moderna en Portugal, e exerceu unha grande influencia en escritores posteriores. Escribiu O mistério da estrada de Sintra (1870), en colaboración con Eça de Queirós, co que tamén elaborou os folletíns As Farpas. Realizou tamén crónicas de viaxes.