"Indalecio" (Contén)
Mostrando 7 resultados de 7.
-
GALICIA
Avogado, xornalista, filósofo e político. Trasladado a Madrid por estudios, coñeceu a Pi i Margall e Castelar, e colaborou con artigos de economía política no xornal La Discusión e cunha serie titulada “La moralidad de la mentira” no xornal El Trabajo. De regreso a Pontevedra escribiu nos xornais El Progreso e El Derecho, entre outros. Deputado a Cortes por Pontevedra (1873), seguiu participando na redacción de varios xornais. Publicou Discusiones sobre la Metafísica (1879) e contos e novelas curtas como La serenata de Shubert.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escultor, irmán de Camilo, Dolores e Ramiro Díaz Baliño. Formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña da que, posteriormente, foi profesor de modelado e director. En 1915 recibiu unha bolsa da Deputación da Coruña para ampliar estudios na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Foi delineante maior de vías e obras da deputación coruñesa dende 1920. Realizou obras de temática galega, entre as que destacan O cego, O rezo, Devotiña, A volta da sega e No sermón. Fixo tamén o busto de Xosé Calvo Sotelo para a Deputación da Coruña, o Sagrado Corazón de Cesuras e participou na decoración, entre outros edificios, do Hotel Finisterre e do Banco de La Coruña e do antigo Teatro García Barbón de Vigo. En 1932 participou nos festexos de celebración do primeiro aniversario da Segunda República coa realización de diversas obras. Dende 1912 participou en numerosas exposicións de arte galega, entre as que destacan a Primera Exposición...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Director musical e compositor. Realizou estudios musicais no Real Conservatorio de Música de Madrid e en 1963 ingresou no corpo de directores de bandas de música civís. Posteriormente, trasladouse a Suíza, onde residiu quince anos, e alí dirixiu a Harmonie Ste. Cecile d’Orbe, Unión Instrumental de Payerne e a Harmonie Municipale de Monthey. Foi profesor cantonal de música para cursos de perfeccionamento no cantón de Vaud, profesor nas escolas de música de Moudon e Payerne e do Conservatorio de Friburgo. Dirixiu concertos en Tübingen, Múnic, Stuttgart, Dijon, Nîmes, Baune, Basilea, Alstatten, etc. Dende o seu regreso a España (1979) ata o seu nomeamento como director da Banda Municipal de Música da Coruña, foi director titular da Banda Municipal de Música de Lugo. Conta con varias gravacións discográficas, é autor do himno Ville de Payerne e das súas composicións destaca A Freixa, A ruliña, Panxoliña, Saúdo e O cantar do vento. Director...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo masculino de orixe incerta, probablemente relacionado co termo eúscaro inda ‘forza’. Santo Indalecio (s I), bispo de Almería e un dos primeiros evanxelizadores de España, celébrase o 15 de maio.
-
PERSOEIRO
Xornalista e avogado. Colaborou no Diario de Toledo, onde se fixeron moi populares os seus artigos de opinión e costumes co pseudónimo de Luaces. Posteriormente, colaborou en ABC, El Alcázar e, co pseudónimo de Acicate, en La Codorniz. A súa achega máis importante á prensa española foi a invención do formato tabloide, aceptado logo da saída de El País, xornal no que foi o seu primeiro director de maquetación. Publicou A prensa plural (1980), La prensa en la ditadura (1986), Manual del periodista activo (1987), Para comprender o pensamento franquista na prensa (1989) e El éxito del formato tabloide (1990).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e xornalista. Militou no Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e foi un dos líderes da rama moderada. Coa Segunda República foi ministro de Facenda e de Obras Públicas con M. Azaña (1931-1933), estabilizou a peseta e impulsou as obras hidráulicas e a modernización dos transportes. Durante a Guerra Civil Española foi ministro de Mariña e Aire (1936-1937) no goberno de F. Largo Caballero, e de Defensa Nacional no de J. Negrín López (1937-1938). Exiliouse en México, onde dirixiu a Junta de Auxilio a los Republicanos españoles (JARE).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Musicólogo e crítico musical. Formado con Xoán Montes, da súa obra destacan Estudio sobre los orígenes y desarrollo de la música popular gallega (1892), Monografía sobre la música patriótica española (1901) e Del piano y de las pianistas (1905). Presidente da Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Lugo, foi membro da Real Academia Galega e da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.
VER O DETALLE DO TERMO