Lexislador e rei de Esparta. Segundo a tradición ocupouse do ordenamento e a constitución das leis e dos costumes dos lacedemonios. Atribúeselle a fundación do consello de anciáns e da asemblea popular.
Orador e político. Alumno de Isócrates e de Platón foi un fervente antimacedonio e interveu na política da súa cidade. Editou os textos dos tráxicos e dos seus discursos só se conserva Contra Leócrates.
Rei de Esparta. Presidiu o partido antimacedonio, pero non puido impedir o avance de Filipo V de Macedonia. Trala Paz de Naupacte (217 a C) consolidou o seu poder.
