"Lucrecia" (Contén)

PERSOEIRO

Nobre napolitana, amante de Afonso o Magnánimo, quen a coñeceu no ano 1444. Afagada por diversas personalidades humanistas foi musa de varios poemas. Cando morreu Afonso, adheriuse aos nobres contrarios ao Rei Fernando, fillo daquel.

PERSOEIRO

Soprano, coñecida como Lucrecia Bori. Formouse en València e Roma. Debutou,   tamén en Roma, en 1908 coa ópera Carmen, e catro anos máis tarde no Metropolitan Opera House de Nova York con Manon Lescaut. Co tempo converteuse en primeira figura desta institución americana e dende 1936 pertenceu ao seu consello directivo. Tamén interpretou Der Rosenkavalier, co mesmo R. Strauss, en Milán.

PERSOEIRO

Duquesa de Modena, Ferrara e Reggio. Filla do cardeal Rodrigo de Borja, despois Papa Alexandre VI, e de dona Vannozza Cattanei. Ao converterse en Pontífice, o seu pai pensou en utilizar a Lucrecia como instrumento da política vaticana e, na necesidade de reforzar a súa alianza coa familia Sforza, fixo que casara (1493) con Giovanni Sforza, señor de Pesaro. Posteriormente, volveu casar en dúas ocasións. Durante a súa vida na corte de Roma, conseguiu unha vida social sen precedentes: administraba o estado do Vaticano en ausencia do Papa (1500). O seu nome apareceu sempre ligado a episodios sinistros.

PERSOEIRO

Dama romana, muller de Lucio Tarquinio Colatino, parente de Tarquinio o Soberbio. Un fillo deste, Sexto Tarquinio, sobriño do derradeiro rei de Roma, vioulouna. Aldraxada, contoulle o sucedido ao seu home, e despois suicidouse cun puñal. A reacción de Xuño Bruto e do seu esposo incitou ao pobo á rebelión contra os Tarquinios. Convertida en exemplo da fidelidade, a figura de Lucrecia inspirou a artistas, literatos e músicos. O episodio deu pé a unha revolta popular que determinou a caída da monarquía romana e o inicio da era republicana (509 a C).