"Lyon" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático e economista inglés. Fundador da Econometric Society, fomentou o uso das técnicas de mostraxe na estatística aplicada.

PERSOEIRO

Pintor. Durante a súa estancia en Europa (1887-1937), relacionouse coa Section d’Or (1912), expuxo con Der Blaue Reiter (1913) e foi profesor da Bauhaus (1919-1931). Fundou con A. von Jawlensky, Kandisky e P. Klee o grupo Die Blaue Vier (Os catro azuis) en 1924. Cultivou un cubismo fantástico e arquitectónico cunha riqueza de cor que influíu en Gropius.

PERSOEIRO

Eclesiástico e escritor. Diácono en Lyon, escribiu De electione episcoporum e a colección canónica Capitula ex lege et ex canone collecta.

PERSOEIRO

Enxeñeiro electrotécnico estadounidense. Traballou na Western Electrical Company e na Bell American Telegraph Company. Especializouse en radiotécnica, perfeccionou diversos sistemas de telegrafía e telefonía, e construíu o oscilador de tubos electrónicos que leva o seu nome, oscilador Hartley. Estudiou a transmisión de información e en 1928 enunciou a lei segundo a que a potencia cuantitativa dun medio de transmisión é proporcional á amplitude da banda de frecuencia propia deste medio, moi empregada nos procedementos de modulación.

PERSOEIRO

Pai da Igrexa e bispo de Lyon (178?-202?). Discípulo de san Policarpo, bispo de Esmirna, foi un dos principais teólogos do seu tempo. En Lyon foi ordenado sacerdote por san Potino e participou activamente nas disputas teolóxicas do seu tempo. Orientou a súa actividade para a evanxelización da Galia e para a loita contras as herexías; destacou fundamentalmente como polemista antiagnóstico e profundo coñecedor da tradición católica. Escribiu Adversus haereses. Na iconografía viste de pontifical; e leva como atributo persoal un facho aceso na man. Venerado como mártir, a súa festividade celébrase o 28 de xuño, aínda que antes da reforma do calendario litúrxico (1969) celebrábase o 3 de xullo.

PERSOEIRO

Arcebispo de Lyon. En 798 foi enviado como missus imperial a Septimania para desvincular a igrexa visigoda hispana e integrala na franca. En 799 foi a Urgell e entrevistouse co bispo adopcionista Fiz de Urgell, que foi obrigado a retractarse e confiado a Leidrado para que o custodiase. Cara ao ano 800 volveu a Urgell con Bieito de Aniana e Nebridi de Narbona co fin de facer desaparecer os derradeiros restos de adopcionismo. En 804 ordenou presbítero a Agobardo e enviouno a Lyon para que fose o seu sucesor ao retirarse en 816 ao mosteiro de Saint-Médar de Soissons.

CAPITAIS

Capital do departamento de Rhône, Francia, situada na confluencia dos ríos Saona e Ródano (445.452 h [1999]). A súa posición xeográfica entre a Europa alpina e a Europa herciniana potenciou a importancia e influencia da cidade. Predomina o sector terciario con centros de xestión e servicios bancarios, xurídicos, comerciais e financeiros. Creáronse inmensos ramais industriais e residencias nas chairas aluviais. Foi fundada en 43 a C, co nome de Lugdunum. Despois dunha época de esplendor foi invadida polos hunos (s V) e posteriormente ocupada polos visigodos. Formou parte tamén do Reino de Borgoña-Provenza. En 1032 pasou a pertencer ao Sacro Imperio Romano-Xermánico. No s XIII a burguesía puxo a cidade baixo a protección do rei de Francia. As súas liberdades comunais e a súa situación como lugar de paso entre as cidades italianas, francesas e flamencas fixeron da cidade un próspero centro mercantil entre os ss XIV e XV. Na primeira metade do s XVI experimentou a época de maior apoxeo, que...

PERSOEIRO

Dama inglesa. Coñecida como Lady Hamilton, casou en 1791 con William Hamilton, embaixador en Nápoles. Desde 1798 foi amante do almirante Nelson.

REXIÓNS

Rexión histórica de Francia sudoriental que limitaba ao N e ao NL con Borgoña, ao SL co Delfinado, ao O con Auvernia e ao S con Languedoc. Comprende os departamentos de Loire e Rhône e unha parte dos de Ain e Haute Loire. A capital e o principal núcleo urbano é Lyon.

PERSOEIRO

Biblista francés. Xesuíta desde 1919, foi profesor da Sagrada Escritura en Lyon Fourière (1938) e no Pontificio Instituto Bíblico de Roma (1943). Foi un dos especialistas máis destacados do Novo Testamento e publicou Theologia biblica Novi Testamenti (1957).