"Marque" (Contén)

Título de Castela concedido polos Reis Católicos no ano 1484 a García Fernández Manrique de Lara. A grandeza de España, unida ao título, foi recoñecida, no ano 1520, ao seu fillo e segundo marqués, Luís. No ano 1662, o título pasou aos Silva e no 1712 aos marqueses de Villena. Despois, recaeu nos duques de Medinasidonia. Actualmente é posesión dos Travesedo.

Título nobiliario concedido por Real despacho o dezasete de marzo de 1891 pola Raíña Rexente María Cristina de Austria, no nome de Afonso XIII, que otorgou a Grandeza de España en 1925 a Fernando Quiñones de León y de Francisco-Martín, marqués de San Carlos. O dous de xullo de 1950 expediuse carta de sucesión a favor de Pedro Fernando Christopherson Quiñones de León.

Claude François Bidal d’Asfeld .

Concedido por real despacho do 27 de febreiro de 1693 co vizcondado de Cela a Xosé Pardo de Figueroa e Soutomaior, cabaleiro de Santiago, membro dos consellos de Castela e de guerra de Carlos II, asistente da cidade de Sevilla e mestre de campo e Presidente da Real Audiencia de Contratación de Indias. Este primeiro marqués da Atalaya, natural de Betanzos, morreu en Sevilla deixando como única herdeira a súa muller, María de Lezama, agás os bens raíces herdados de seus pais, que pasaron aos morgados da casa dos Pardo e dos Figueroa, aos que tamén se engadiron os oficios de rexedores das cidades da Coruña e Lugo. O título foi herdado polo irmán do primeiro marqués, Baltasar Pardo de Figueroa e, de seguido, foi cancelado polo vizcondado de Cela. Leva as armas dos Pardo de Figueroa: escudo partido onde a primeira partición leva en campo de prata unha aguia voante de sable e, na segunda, cinco follas de figueira de prata postas en aspa, sobre campo de ouro.

Massimo de Taparelli.

Título concedido polo monarca Filipe IV a Xerome Pimentel o 5 de marzo de 1625. Na actualidade está vacante. As súas armas son as mesmas ca as dos Pimentel; isto é, escudo cuarteado: o primeiro e o cuarto cuarteis levan, en campo de ouro, tres faixas de goles; e o segundo e o terceiro cuarteis traen, en campo de sinople, cinco veneras de prata.

Cesare Bonesana.

Concedido no 1607 a Juan de Zúñiga e de Requesens, fillo de Juan Alonso Pimentel, conde de Benavente, de Mencía de Requesens Zúñiga, e neto do gobernador Luis de Requesens.

Título concedido polo Rei Carlos II, no Real Despacho do 27 de outubro de 1692, a Rodrigo Antonio Falcón de Ulloa e Ribadeneira, correxidor de Salamanca, cabaleiro de Santiago e señor de Parderrubias e da casa de Bendaña. Ao falecer este sen sucesión, o título pasou ao seu sobriño, Juan Benito Piñeiro e Ulloa, cabaleiro de Santiago e colexial maior de Cuenca. Esta caste leva como armas as dos Ulloa: escudo axadrezado de quince pezas, oito de ouro e sete de goles, cargadas cada unha destas con cadansúas tres (ou dúas) faixas de prata.

Título concedido por Filipe V o 12 de xullo de 1701 a Xoán Nicolao Espinosa e Feixóo, cabaleiro de Santiago e rexedor perpetuo de Ourense. Tiñan xurisdición sobre Santa María de Bóveda, Castro e Ladeiro e Portomarín. As súas armas eran as dos Espinosa e dos Coutolongo.

Luis Carrillo de Toledo y Chacón.

Título señorial portugués concedido no 1598 en favor do embaixador Cristovão de Moura (1538-1613), vicerrei de Portugal, conde de Castelo Rodrigo (1594) e de Lumiares. O título foi declarado perpetuo en 1621 para o seu fillo Manuel de Moura e de Corte Real (morto en 1652), gobernador de Flandres e grande de España.

Censo demográfico e fiscal elaborado entre 1750 e 1754 nos reinos peninsulares da coroa de Castela, entre eles o de Galicia, por un decreto do Rei Fernando VI a instancias de Zenón de Somodevilla y Bengoechea, Marqués de la Ensenada, secretario de Facenda, Guerra, Mariña, Indias e Estado, e gobernador do Consello de Castela. O catastro tiña como base unha enquisa constituída por 40 preguntas relativas á poboación, ás propiedades e ás actividades económicas de cada unha das parroquias. Este cuestionario (interrogatorio) debía ser respondido en primeira instancia polo párroco, o alcalde, os rexedores da xurisdición e dous veciños elixidos por eles. Os responsables da recolección dos datos eran funcionarios (xustizas e intendentes) nomeados para a ocasión, acompañados de escribáns, agrimensores, taxadores e os peritos que fosen precisos. Ademais, cada veciño debía declarar os seus datos particulares: nome e apelidos, profesión, condición social, familia, fontes de ingresos e propiedades. Constitúe...

Xoán Pacheco.