"Mars" (Contén)

PERSOEIRO

Trobador occitano. É autor de cancións, serventesios e tenzóns, e de setenta e dúas coplas morais e satíricas.

PERSOEIRO

Humanista e filósofo italiano. Fundou e dirixiu en Florencia (1462) unha academia dedicada á restauración do pensamento platónico, ao que considerou compatible coas doutrinas cristiás. Desenvolveu unha teoría do amor platónico na que o amor é unha atracción que, desde un plano físico, ascende cara a un plano espiritual, que no seu fin leva o amante ata Deus. Traduciu do latín, entre outros, todos os Diálogos de Platón e as Eneades de Plotino. Das súas obras destacan o Symposium (1469) e a Theologia platonica (1473).

PERSOEIRO

Trobador provenzal e bispo de Toulouse (1205). Coñecido como Folquet, escribiu dezanove composicións. Na súa obra poética amosa unha gran formación latina e un certo coñecemento escolástico, expón os conceptos máis típicos da fin’amors en argumentacións lóxicas, con siloxismos e paradoxos. Dirixía as súas poesías a Afonso I de Catalunya-Aragón, a Guillerme VIII de Montpellier, Ricardo I Corazón de León ou Afonso VIII de Castela.

PERSOEIRO

Pintor, debuxante e gravador. As súas primeiras obras, acuarelas, paisaxes á augada, retratos e gravados, mostraron xa o interese pola luz. As súas últimas obras, entre outras Los hijos del pintor en el salón japonés (1874), achéganse ao impresionismo pola captación da luz e da pincelada solta.

PERSOEIRO

Político e diplomático sueco. Foi ministro de Estado e secretario xeral da ONU (1953-1961). Morreu en accidente aéreo, cando se encontraba en misión diplomática na República Democrática do Congo. Recibiu, a título póstumo, o Premio Nobel da Paz (1961).

CIDADES

Cidade da provincia de Trapani, situada na illa de Sicilia, Italia (77.013 h [2001]). Correpóndese coa antiga Lylabaeum cartaxinesa (s IV a C). Convertida en porto comercial e estratéxico polos romanos, foi nomeada Marsa Ali (porto de Alí) polos musulmáns. Do seu patrimonio cultural destacan os restos dunhas termas e os mosaicos de época romana.

PERSOEIRO

Trompetista de jazz estadounidense. Destacou pola súa interpretación de obras clásicas, o que lle valeu para tocar coa Orquestra Filharmónica de New Orleans. Foi membro do cuarteto de Herbie Hancock, e en 1982 formou o seu propio quinteto. Gañou o premio Pulitzer en música polo seu traballo Blood on the Fields (1987) e oito Grammys ao longo da súa carreira. Destacan os seus discos Think of One... (1983), Big Train (1999) e The London Concert (2004).

PERSOEIRO

Financeiro. Fundou a banca J. Marsans i Rof i Fills, que se converteu en Banca Marsans SA en 1919. En 1910 creou unha sección de viaxes que se converteu na axencia Viajes Marsans SA.

PERSOEIRO

Compositor alemán. Foi Kapellmeister en Dresde e Leipzig. Encadrado temporalmente entre Karl Maria von Weber e Richard Wagner, compuxo unha vintena de óperas, de estilo romántico, das que destacan Titus (1817), Lukretia (1827), Der Vampyr (O vampiro, 1828) e Hans Heiling (1833).

PERSOEIRO

Escritor. Evolucionou de posturas testemuñais cara á preocupación formal, tendo sempre como marco das súas obras os ambientes barceloneses da década de 1950. Colabador asiduo co mundo do cine e da música, da súa produción destacan Últimas tardes con Teresa (Premio Biblioteca Breve 1965), levada ao cine en 1984 por G. Herralde; Si te dicen que caí (1973, Premio Internacional de Novela), La muchacha de las bragas de oro (Premio Planeta 1978), levada ao cine por V. Aranda en 1980; Ronda del Guinardó (1984), El amante bilingüe (1990, Premio Ateneo de Sevilla), El embrujo de Shanghai (1993, Premio de la Crítica e Premio Europa de Literatura 1994), levada ao cine por Fernando Trueba; Las mujeres de Juanito Mares (1997) e Rabos de lagartija (2000, Premio de la Crítica 2001), así como o volume antolóxico de relatos Cuentos Completos (2002). Recibiu o Premio Nacional de Narrativa (2001).

CAPITAIS

Capital do departamento de Bouches-du-Rhône e da rexión de Provenza-Alpes--Costa Azul, Francia, situada na costa mediterránea, ao pé dun anfiteatro de outeiros calcarios, no golfo de León (807.071 h [2004]). O aumento das funcións portuarias, unido ao gran desenvolvemento industrial das áreas anexas, impulsou un gran crecemento demográfico. As instalacións industriais máis recentes sitúanse nas áreas suburbanas externas e as principais industrias son as petroquímicas, as do aluminio e as do cemento. Fundada cara a 600 a C polos gregos da Focida co nome de ί, aliouse con Roma na Segunda Guerra Púnica, uniuse a Pompeio durante a Guerra Civil e foi capturada e destruída por César (49 a C). Despois da desaparición do Imperio Romano de Occidente (476) pasou a mans dos visigodos, os burgundios e os francos, ata que en 561 se converteu na saída ao mar do Reino de Borgoña. No s IX, converteuse nun vizcondado vasalo do conde de Provenza,...