"Meri" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos negros africanos transportados como escravos a América, dende o s XVI ata o XIX, ou aos seus descendentes. Sobre todo, referido ás formas culturais propias desenvolvidas por eles no continente americano, principalmente nos territorios de Minas Gerais, a costa e unha parte do NL brasileiro, as costas da Güiana, Venezuela, Colombia, Panamá, Nicaragua e Honduras, a totalidade das Antillas e o S dos EE UU.

2. Conxunto de sistemas relixiosos organizados polos grupos afroamericanos. Ademais dos afrobrasileiros e afrocubanos, seguramente o que máis sona ten é o vudú haitiano. Malia as diferencias de ambiente histórico e cultural das diversas zonas, hai trazos comúns que confirman a existencia dunha cultura básica común procedente da África occidental, podéndose mencionar os seguintes trazos: ritos de posesión, comunicación coas deidades a través de médiums, contacto directo co mundo sobrenatural, o Ser Supremo como deus ocioso, as deidades como vieiros cara a Deus, e unha característica estrutura monoteísta que abrangue un sistema politeísta.

3. Culturas desenvolvidas en América pola poboación negra de orixe africana. Os factores do seu desenvolvemento dependen de varias causas: a duración dos contactos culturais, o número de escravos pertencentes á mesma rexión de África, a dispersión ou concentración poboacional, a posibilidade de intercambio cultural con África despois da emancipación, o grao de civilización da cultura básica africana, a conversión ao catolicismo ou ao protestantismo, a duración da escravitude, a miscexenación (cruzamento de sangues), o sincretismo e a aculturación.

4. Música creada en América pola poboación negra de orixe africana. Ao S dos EE UU os negros forxaron unha arte musical popular, de carácter relixioso (jubilee, gospel) e con fondas raizames africanas, ao carón doutra de carácter profano (Blues, cantos de traballo, etc). Esta arte folclórica constitúe o alicerce do jazz.

PERSOEIRO

Trobador occitano ao servizo dos señores de Tolosa e de Foix e de Pedro I de Aragón. A súa numerosa produción lírica, adscrita ao trobar rico, destaca pola perfección formal.

PERSOEIRO

Xesuíta (1748), foi Catedrático de Filosofía na Universidade de Cervera. Coa expulsión de España da Compañía de Xesús marchou a Ferrara. Considerado o iniciador da escola ecléctica cerverina, que pretendía anovar a escolástica e o suarismo coas novas tendencias científicas e humanistas. Defendeu, sen embargo, a interpretación escolástica de Aristóteles.

PERSOEIRO

Crego de orixe francesa, presbítero en Parthenay-le-Vieux, no Poitou e, se cadra, cóengo de Compostela e tesoureiro da súa catedral ao que se lle ten atribuído a autoría do Liber Sancti Iacobi, un códice miniado que se lle atribúe ao Papa Calixto II.

1. Dise do tipo de código no que os signos son letras e cifras.

2. Aplícase aos teclados de maquinas que conteñen signos alfabéticos e numéricos.

3. Dise da combinación de letras e cifras e ás veces doutros signos que se empregan en informática, para ser utilizada como nome dun documento ou formar unha clave de acceso.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Almería, Andalucía, na bisbarra de Andarax (3.104 h [1996]). Oliveiras, laranxeiras e vide. Canteiras de mármore.

CAPITAIS

Capital da provincia de Almería, Andalucía, situada no centro da baía homónima, na desembocadura do río Andarax, á beira da corga de Belén, Amatisteros e El Obispo, e ao pé da serra de Gádor (170.503 h [1996]). Centro administrativo e comercial. É un importante porto de pesca (2% das capturas do estado) e tamén de mercadorías (exportación de froita e minerais). A actividade industrial é pouco importante (química, alimentaria, materiais de construción). Destaca a actividade turística, favorecida pola apertura do aeroporto. Na cidade atópanse barrios antigos de casas baixas e brancas fronte a novas construcións que se espallaron cara ao Andarax e ao porto. O centro da cidade é a porta de Purchena, a partir dela o plano da cidade crece de forma radial. A partir de finais do s VIII dotouse o porto de estaleiros e substituíu a Pechina como centro do comercio entre Al-Andalus, África e Oriente. No 955 foi atacada por unha escuadra siciliana enviada polo Califa fatimí Al-Mu’izz. ‘Abd al-Ra ḥ...

1. Relativo ou pertencente a Almería ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Almería.

CONTINENTES

Continente situado entre 34° 45’ O (no Brasil) e 167° 20’ O (en Alasca, no cabo do Príncipe de Gales) de lonxitude e entre 72° N (83° 20’ N, con Grenlandia) e 54° 5’ S (56°, ata o cabo de Hoorn; 57° S, ata as illas de Diego Ramírez) de latitude (39.937.064 km2; 787.941.000 h [estim 1997]). Está separado do NL de Asia polo estreito de Bering, e do resto, polo océano Pacífico; o océano Atlántico sepárao de Europa e de África (coas illas próximas).
O relevo e a xeoloxía
A historia xeolóxica de América do Norte e de América do Sur é diferente: unha, forma parte do continente noratlántico e, a outra, do de Gondwuana, separáronse ambas as dúas ao final do Secundario dos bloques continentais dos que formaban parte. A emerxencia do sector de Panamá, ao final do Terciario, uniu as dúas unidades continentais. En América do Norte pódense distinguir as seguintes unidades morfoestruturais: o escudo canadense, os Apalaches, as grandes concas interiores, as...