"Minia" (Contén)

1. de aluminiar.

2. Que foi sometido a unha operación de aluminaxe.

3. Efecto da operación de aluminaxe.

GALICIA

Escritora. Cultivou a poesía e o xénero dramático, e colaborou en publicacións da época como Lar ou Terra con títulos como “Ilusión”, “Pétalos líricos” ou ”Vida truncada”. Da súa produción destacan Cadencias (1922), Hosanna: bajo el cielo porteño (1931), Por España y para España! El libro del combatiente. (1937), Seara (1924), Margarida a malfadada e O soldado froita e outros diálogos e monólogos. No eido da literatura dramática é autora do drama Margarida a malfadada, do diálogo cómico O soldado Froita e outros diálogos e monólogos e da zarzuela en tres actos O avarento, con música de José Jané.

PERSOEIRO

Compositor e violinista italiano. Estudiou con Corelli e A. Scarlatti en Roma. En 1714 viaxou por Inglaterra, onde conseguiu éxitos como violinista e publicou un dos primeiros métodos de violín. Residiu en París, onde estreou o ballet La forêt enchantée (1754). Deixou sonatas para violín e clave e concerti grossi.

1. Menosprezo público por unha conduta ou unha acción infame.

2. Cousa que avergonza.

3. Acción vergonzosa ou humillante.

1. Pintar con minio.

2. Pintar miniaturas.

1. Obxecto ou cousa que presenta un tamaño moi reducido.

2. 1. Pintura de tamaño moi pequeno. Orixinariamente, o termo facía alusión ás iluminacións que, realizadas con minio, se empregaban para realzar as letras maiúsculas nos códices; desde o s XVII vinculouse coa palabra ‘diminuto’, relacionado con todo tipo de iluminación de manuscritos, e posteriormente identificouse coa pintura de pequeno tamaño, especialmente co retrato destinado a medallóns e cos debuxos de obxectos. Estilisticamente está desvinculada da miniatura propia dos manuscritos e presenta, pola contra, estreitas relacións coa pintura. Moitos pintores realizaron miniaturas, entre os máis detacados están os británicos I. Oliver, S. Cooper e R. Cosway (s XVIII), o francés J. Petitot, o italiano R. Carriera e F. de Liaño e F. A. Meléndez na Península Ibérica. A súa decadencia comenzou coa aparición da fotografía (s XIX).

   2. Pintura de figuras pequenas ou ornamentos feita sobre pergamiño ou papiro empregada na ilustración de importantes obras relixiosas ou profanas. Está técnica desenvolveuse en Bizancio, no Occidente cristián, na India budista e na Persia islámica. Un dos primeiros exemplos que se conserva data de 1900 a C: o Libro dos Mortos. A Ilíada pita (s V) é un dos manuscritos gregos máis antigos, con traballos que seguían a tradición romana. A pintura bizantina tivo un período de produción brillante entre os ss X e XIII, entre os seus códices destaca a Xénese de Viena (s VI). En Irlanda do Norte e Inglaterra as miniaturas foron importantes, nelas as tradicións célticas dominaron sobre as achegas clásicas mediterráneas e deixaron pezas como o Libro de Durrow (s VII) ou o Libro de Kells (s VIII). Na Europa de culto latino foron escasas durante a Alta Idade Media; as dúas pezas máis importantes da época foron o Salterio Ashburnham e a Biblia Amiatina. Aproximadamente por estas datas,...

1. Acción e efecto de miniaturizar.

2. Redución, por razóns de necesidade ou de comodidade, das dimensións dos aparatos electrónicos. Primeiro os tubos electrónicos de baleiro foron substituídos polos transistores; despois apareceron os circuítos integrados monolíticos, e por último impúxose a integración a grande escala (VLSI). Segundo a redución fálase de subminiaturización ou de microminiaturización.

1. Pintar miniaturas.

2. Producir obxectos ou mecanismos de tamaño reducido.

1. Relativo ou pertencente a Antonio Rosmini Serbati ou á súa congregación.

2. Membro ou seguidor do Instituto da Caridade, congregación relixiosa fundada por A. Rosmini Serbati en 1828 e aprobada por Gregorio XVI en 1839. Dedícase ao ensino e ao coidado de orfos.