"Moure" (Contén)

GALICIA

Doutor en Teoloxía. Relacionado coa igrexa dende que ingresou no Seminario de Lugo con 9 anos, onde se ordenou sacerdote, a súa evolución persoal está marcada por encontros e desencontros coa xerarquía eclesiástica. Durante as décadas dos 50 e 60, foi párroco nas localidades do Cebreiro, Cartelos e Amandi. Viaxou despois a Roma, onde se doutorou. Ao longo da súa vida escribiu estudos e reflexións de ton crítico que o apartaron da liña oficial da igrexa e que o levaron a exercer a docencia. Destacou como decidido defensor da renovación eclesiástica propugnada polo Concilio Vaticano II. No eido ensaístico publicou El Cebrero (1956), O clero e o uso do galego (1966), Proceso a la iglesia gallega?: Testimonio de los escritores gallegos del siglo XIX (1969), Crítica de Leslie Dewart a la ontoteología (1981) e o volume de memorias...

PERSOEIRO

Impresor. Estableceuse en Vigo, na rúa do Príncipe, e foi propietario da editorial PPKO. As súas obras, moi comerciais, conteñen abundantes fotografías. Editou os libros de ouro das cidades de Santiago de Compostela, Lugo, Pontevedra, Marín, Ourense e A Coruña. Publicou tamén un manual para tipógrafos titulado Manual práctico de fotograbado sobre zinc y sobre cobre (1909), o Catálogo de Vigo (1922), o libro Los Pazos Gallegos (1927) e o monográfico Franco ante el Apóstol Santiago. Galicia! (1939). Continuou co seu labor editorial polo menos ata 1949, data na que publicou Homenaje al glorioso autor de la Salve San Pedro de Mezonzo (...) en La Coruña.

PERSOEIRO

Editor, político, escritor e xornalista. Comezou a súa actividade intelectual como colaborador de diversos xornais e revistas (El Pueblo Gallego, El País Gallego, El Sol, Política e Yunque). Fundou e dirixiu o semanario humorístico Don Claro, a revista de creación poética Resol e a editorial e librería Niké, en colaboración con Juan Jesús González, que deu ao prelo obras de Rafael Dieste, Antonio Ramos ou Manuel Fuentes Jorge. Baixo o selo Resol editou as primeiras obras de Álvaro Cunqueiro. Foi segundo secretario do Estatuto de Autonomía e, como tal, recibiu o encargo de levalo a Madrid para a súa aprobación en xullo de 1936. Durante a Guerra Civil foi comandante do Exército do Leste. Trala contenda exiliouse a Bos Aires, onde foi unha das figuras esenciais da recuperación cultural de Galicia. Fundou e dirixiu, en compañía de Luís Seoane, as editoriais Emecé, Nova, Botella al Mar, Dorna, Hórreo, Pomba e Camiño de Santiago, entre outras, que se converteron no principal medio difusor da...

GALICIA

Narrador e poeta. Publicou poemas en revistas especializadas como Dorna, A Xanela, Casa da Gramática, Augas verso, Feros Corvos e Lúa Nova, e é autor dos títulos Do amor salgado (Premio O Grelo 1997), Mar de ausencias (Premio de Poesía Francisco Añón 1998, publicado en 2000) e Ese estraño silencio (Premio Avelina Valladares 1997, publicado en 2002).

PERSOEIRO

Director de orquestra e violinista francés. En 1881 fundou a asociación Les Nouveaux Concerts, chamada posteriormente Concerts Lamoureux, que se converteu nun dos elementos máis destacados da vida musical de París.

PERSOEIRO

Xurista e xornalista. Foi fundador do semanario La Libertad, notario en diferentes vilas ourensás e cronista oficial de Monforte de Lemos. Exerceu o xornalismo nos primeiros anos da Guerra Civil Española en Radio Nacional de España e foi un asiduo colaborador de prensa, especialmente a de Galicia, como Irmandade, Mundo Gallego e A Nosa Terra. Da súa abundante bibliografía cómpre salientar Perfil humano de Franco (1938), El hidalgo de Vilamor (1939), Galicia en la guerra (1939), Fantasías reales: almas de un protocolo (1961), traducida ao galego en 1993 como Fantasías reais; Sempre matinando (1971), Temas gallegos (1979), con prólogo de Xosé Mª Castroviejo; Arredor da lareira (1980), La desigualdad humana (1982), El Pleito y otras narraciones (1988), La generación del 36: memorias de Salamanca y Burgos (1989), Un feixe de contos (1990), con ilustracións de Xaquín Trujillo; La Corona de fuego y otras leyendas (1991), Últimas cartas de amor (1992), A Galicia prodixiosa: as ánimas, as bruxas,...

PERSOEIRO

Xurista e político. Exerceu como avogado en Monforte de Lemos, na Transición pertenceu a Reforma Democrática, e máis tarde a Coalición Democrática. Foi deputado no Parlamento de Galicia na segunda lexislatura por Alianza Popular (1981-1985), vicepresidente do Parlamento galego e conselleiro do Consello Consultivo de Galicia (1996-2002). Escribiu en diversas publicacións sobre temas relacionados co dereito.

PERSOEIRO

Filólogo e escritor. Fillo de galego, é profesor de Lingua e Cultura Galegas no Instituto de Estudios Avanzados da Universidad de Santiago de Chile, onde creou o Programa de Estudios Gallegos, así como unha cátedra de Lingua e Cultura Galegas na Universidad Santo Tomás (2001). Foi presidente da Sociedad de Escritores de Chile (1988-1989) e director cultural do Lar Gallego de Santiago de Chile (1985-2004). Articulista e escritor, colaborou en diversas publicacións, como Galicia en el Mundo, e ten publicado ensaios, como Galicia y Chiloé, confines míticos (1997) e Palabras de Sur a Norte (2004); novelas La voz de la casa (1985) e Memorial del Ultimo Reino (2001); poesía, como Ciudad Crepuscular (1981), Rebeca (1986), Entresiglos y quimeras (1994) e relatos, Gente de la Tierra (1987), e reeditou as crónicas Chile a la vista (2003), de E. Blanco Amor.

PERSOEIRO

Escultor, neto de Xácome de Moure. A súa obra, esencialmente manierista, marcou o tránsito entre o Renacemento e o Barroco. Instalado en Ourense, en 1594 ingresou como aprendiz no taller do escultor Alonso Martínez por un período de cinco anos, mais xa comezou a contratar obras en 1598. Do seu mestre adoptou o tratamento brando das teas, co emprego de pregaduras suaves que deixan apreciar a anatomía. Puido coñecer a través de Juan de Angés o Mozo o naturalismo da obra de Juan de Juni. A primeira obra documentada é a imaxe de San Roque (1598) da catedral de Ourense na que mostrou os trazos característicos da súa obra: o tratamento realista dos rostros e o canon estilizado. Dos moitos retablos que realizou consérvanse algunhas imaxes como as de San Pedro e San Paulo procedentes do retablo de San Xurxo de Acevedo (1601). Consérvase tamén o retablo de Santo Estevo de Vilar de Sandiás (1603) que responde a tipoloxía arquitectónica do s XVI: pedestal, dous...

PERSOEIRO

Mestre de cantaría. Activo en Ourense, traballou na capela de San Brais da igrexa do convento de San Francisco (1568) e en 1571 na dianteira, na portada e nas torres da igrexa da Santísima Trindade.

1. Poñerse negra unha parte do corpo por mor dun golpe.

2. Tornar de cor escura.

PERSOEIRO

Mariño. Percorreu a costa americana e descubriu o arquipélago de Vava’u e varias illas de Oceanía. Foi secretario do vicerrei de México (1790-1793) e loitou contra os franceses e ingleses. Escribiu un Diario sobre a súa primeira viaxe pola costa americana onde recolleu datos sobre os pobos indíxenas e a flora da rexión. Tamén foi autor de Noticia de la navegación de la fragata “Princesa” al mando del alférez D. F. Mourelle desde Manila a San Blas por el Océano Pacífico en 1780 y 1781.

GALICIA

Profesor. Doutorouse en Filosofía e Letras pola Universidad de Madrid (1964). En 1983 fundou e presidiu o Grupo Cultural Galicia en Madrid (GRUGALMA) e creou e dirixiu a revista Galicia en Madrid. Dirixiu o Centro de Estudios Humanísticos José Filgueira Valverde. Das súas obras destacan La teoría lingüística en la España del siglo XIX (1968), Historia y principios fundamentales de la lingüística (1977), Sintagmática de la comunicación verbal (1984), Introdución al estudo del lenguaje. Con aplicación a los medios de comunicación (1991) e   El lenguaje publicitario. Aproximación a su estudo (1994). Ademais é editor e colaborador dos libros Ramón Piñeiro y su circunstancia (1993), La lengua gallega en sus tratados (1994), El periodismo gallego en los siglos XIX y XX (1997), El 98 hispánico. Con atención especial a Galicia (1999) e El Camino madrileño-castellano de Santiago (2000). É membro da Real Academia de Cultura Valenciana...

PARROQUIA

Parroquia do concello do Saviñao baixo a advocación de san Xulián.

1. Falta de luz.

2. Calidade de moreno.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vilalba baixo a advocación de san Xiao.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Arbo baixo a advocación de san Cristovo.