"NBER" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 61.

  • Afección ósea descrita polo radiólogo alemán Heinrich Albers-Schönberg (1865-1921) coñecida tamén cos nomes de enfermidade marmórea dos ósos ou osteopetrose.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • DUCADOS

    Pequeno estado do Sacro Imperio situado no Eifel, entre Colonia e Jülich. No 1644 foi elevado a ducado como feudo inmediato do Sacro Imperio. No 1801 obtivo o rango de Ducado soberano, que perdeu no 1811, ocupado pola Francia napoleónica e incorporado ao Gran Ducado de Berg. No Congreso de Viena (1815), dispúxose que a maior parte do territorio quedase baixo soberanía do Reino de Hannover, e o resto baixo o Reino de Prusia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ou luitpoldings Familia feudal alemana. Os seus membros tamén se coñecen pola denominación de luitpoldings, que tomaron o nome do castelo que posuía en Franconia. Gobernaron a Marca de Austria e, durante algún tempo, os ducados de Saxonia e Baviera. Leopoldo I (ou Luitpold) o Ilustre (morto no 984), fillo de Arnulfo II, duque de Baviera, foi o primeiro margrave de Austria, título que recibiu no 976. Enrique II Jasomirgott (morto en 1177), oitavo margrave de Austria e duque de Baviera, foi o primeiro duque hereditario de Austria dende 1156. O seu fillo Leopoldo V o Virtuoso (morto en 1194), segundo duque de Austria, adquiriu Estiria en 1192. A liñaxe extinguiuse en 1246 á morte de Federico II o Belicoso, quinto duque de Austria e duque de Estiria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ou luitpoldings Familia feudal alemana. Os seus membros tamén se coñecen pola denominación de luitpoldings, que tomaron o nome do castelo que posuía en Franconia. Gobernaron a Marca de Austria e, durante algún tempo, os ducados de Saxonia e Baviera. Leopoldo I (ou Luitpold) o Ilustre (morto no 984), fillo de Arnulfo II, duque de Baviera, foi o primeiro margrave de Austria, título que recibiu no 976. Enrique II Jasomirgott (morto en 1177), oitavo margrave de Austria e duque de Baviera, foi o primeiro duque hereditario de Austria dende 1156. O seu fillo Leopoldo V o Virtuoso (morto en 1194), segundo duque de Austria, adquiriu Estiria en 1192. A liñaxe extinguiuse en 1246 á morte de Federico II o Belicoso, quinto duque de Austria e duque de Estiria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome de familia e título principesco alemáns orixinados a raíz do matrimonio morganático (1851) do príncipe Alexandre de Hessen-Darmstadt, do Rin, coa condesa Xulia-Tareixa Maurikievna von Haucke, que o gran duque elixiu en 1858 princesa de Battenberg. Fillos deste matrimonio foron Alexandre de Battenberg , elixido príncipe soberano de Bulgaria (Alexandre I), Enrique de Battenberg (morto en 1896) e Luís de Battenberg (morto en 1921), o fillo maior, que contraeu matrimonio con Victoria de Hessen, neta da Raíña Victoria I. Luís renunciou aos títulos alemáns en 1917 e adoptou o nome de Mountbatten. Fillos deste foron a princesa Alicia de Battenberg (nai de Filipe de Edimburgo), Luísa Mountbatten, Raíña de Suecia, Louis Mountbatten, vicerrei da India e primeiro conde Mountbatten de Birmania, e George Mountbatten, marqués de Milford-Haven.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico alemán. Profesor de Física e Astronomía en Düsseldorf dende 1807, demostrou a rotación da Terra pola desviación dun corpo en caída libre e estudiou a variación da velocidade do son coa temperatura. Con H. W. Brandes, realizou experimentos sobre a traxectoria dos meteoritos e chegou á conclusión da súa orixe extraterrestre (1798).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Romanista danés. Publicou traballos de Dialectoloxía e, sobre todo, de Sintaxe; entre eles cómpre destacar L’ordre des mots en français moderne (A orde das palabras en francés moderno, 1928 e 1933) e Le problème da la transitivité en français moderne (O problema da transitividade no francés moderno, 1960).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Astrofísico inglés. Deseñou o IPCS (Image Photon Counting System), detector luminoso baseado na amplificación e na acumulación dos fotóns luminosos recibidos dende fontes moi febles (cámara de conta de fotóns), cos quasares afastados, que estudiou xunto con Wallance Sargent. Participou no deseño de satélites científicos e astronómicos. A partir de 1981 dirixiu o Royal Greenwich Observatory.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Infante de España, conde de Barcelona e xefe da casa real española (1941-1977). Terceiro fillo varón de Afonso XIII e de Victoria Uxía de Battemberg, herdou os dereitos dinásticos da coroa española trala renuncia dos seus irmáns, Afonso e Xaime (1933). Ingresou na Escola naval de San Fernando en 1930 e trala proclamación da Segunda República marchou ao exilio e continuou os seus estudios na escola naval de Dartmouth (Inglaterra). Casou con María das Mercedes de Borbón Orleans (1935). Baixo o nome de Xoán López tratou de combater na Guerra Civil, pero as tropas franquistas impedírono. Converteuse en aspirante ao trono de España trala morte de Afonso XIII (1941). Estableceuse en Estoril en 1947. Oposto á lei de sucesión de Franco, accedeu a que o seu fillo, o príncipe Xoán Carlos estudiase en España. Trala proclamación do Rei Xoán Carlos I, mantivo o título de conde de Barcelona e renunciou aos seus dereitos sobre a coroa española o 14.5.1977. Á súa morte recibiu honores de Rei.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • TERRITORIOS

    Territorio do Sacro Imperio pertencente ao círculo da Baixa Saxonia. Permaneceu sempre ligado ás ramas da familia güelfa dos duques de Brunswick, agás un curto período no s XV.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CAPITAIS

    Capital federal de Australia, que forma un estado propio, situada nunha chaira nos contrafortes dos Alpes Australianos, á beira do río Molonglo (2.400 km2; 332.100 h [1995]). O territorio da cidade e o distrito federal foron cedidos á federación polo estado de Nova Gales do Sur. En 1908 elixiuse a súa localización e en 1913 iniciouse a construción, paralizada durante a Primeira Guerra Mundial. En 1927 foron trasladados alí os organismos administrativos desde Melbourne. O deseño da cidade é un exemplo de plano urbano semicircular, obra do arquitecto Walter Griffin, formado por dúas partes: nunha sitúase o centro político e administrativo, e na outra o centro comercial.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • alor da masa límite do núcleo de helio dunha estrela. Se este valor supera o 10-15% da masa total da estrela, o núcleo contráese rapidamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Fotógrafo norteamericano. Exerceu como profesor de arte na University of Alabama, na Memphis State University e na Corcoran School of Art de Washington. A súa primeira exposición individual foi na galería de arte da University of Alabama (1961) e a partir de aí desenvolveu unha intensa actividade en diferentes museos e galerías como a Henri Gallery de Washington (1970), a Morgan Gallery de Kansas City (1982), a MacGill Gallery de Nova York (1985) e a IV Fotobienal de Vigo (1990).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Realizador cinematográfico canadense. Iniciou unha filmografía especializada no xénero fantástico e de ciencia ficción con filmes como The Brood (1979), Scanners (1980), Videodrome (1982), The Dead Zone (A zona morta, 1983), The Fly (A mosca, 1986), Dead Ringers (Inseparables, 1988), Naked Lunch (1991), M. Butterfly (1993), Crash (1996) e Existenz (1999).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar e técnico aeroespacial alemán. En 1935 planificou a instalación de ensaio de Peenemünde, de onde naceron os mísiles A4 (2). Ascendido a xeneral, foi xefe do programa de armas V e foguetes antiaéreos. Acabada a Segunda Guerra Mundial, foi asesor en materia de mísiles da US Air Force, e posteriormente conselleiro da Bell Aircraft Corporation. Defendeu o voo con transportadores recuperables, a diferenza de Wernher von Braun.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Economista. Profesor na Harvad University, definiu na obra Income, Saving and the Theory of Consumer (A renda, o aforro e a teoría do comportamento dos consumidores, 1949) o efecto demostración, segundo o cal o nivel de consumo dos individuos depende, ademais dos seus ingresos, dos hábitos do grupo social ao que pertencen.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Naturalista alemán. Estudiou ciencias naturais en Berlín. Gracias á súa amizade con A. von Humboldt, participou nunha expedición científica por Exipto, Siria, Arabia e o centro de Asia, durante a que recolleu numerosas especies de animais e plantas. Tralo seu regreso, centrou os seus estudios sobre os microorganismos e estableceu os fundamentos para a creación dunha bacterioloxía e dunha protozooloxía sistemáticas. A súa obra máis importante é Die Infusionsthierchen als vollkommene Organismen (1838) na que intentou establecer unha clasificación sistemática de microorganismos semellante á efectuada por Linné para as plantas e os animais superiores.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor alemán. Autor neorromántico, da súa produción destaca a obra de teatro Alles um Liebe (Todo polo amor, 1910), a novela Katinka, die Fliege (Katinka, a mosca, 1911) e retratos literarios como Schattenbilder (Sombras, 1912-1917).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FAMILIAS

    Familia de artistas alemáns activos nos ss XVII e XVIII. Entre outros membros cómpre destacar o escultor Benedikt Faistenberger (Kitbühel 1621-1693), que realizou, entre outras obras, o retablo de santo Andrés de Kitbühel; Andreas II Faistenberger (Kitbühel 1647-Múnic 1736) escultor e decorador que traballou, entre outras, na decoración do palacio dos Wittelsbach; Anton Faistenberger (Salzburgo 1663-Viena 1708), pintor formado en Italia que cultivou a paisaxe de temas heroicos; e os tamén pintores Joseph Faistenberger (Salzburgo 1675-1724) e Simon Faistenberger (Kitbühel 1695-1759).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FILOSOFOS

    Filósofo estadounidense. Doutor en Filosofía pola University of Michigan, foi profesor nas facultades de filosofía das universidades de Brown, Princeton e Rockefeller, e profesor emérito na Universidade de Arizona. Os seus estudios centráronse na ámbito da ética, a teoría de acción, a filosofía do dereito e a filosofía política, en concreto no ámbito das liberdades persoais e a lexitimidade da intervención estatal na esfera do comportamento individual. Das súas obras destacan Doing & deserving: essays in the theory of responsibility (Facendo e desexando: ensaios sobre a teoría da responsabilidade, 1970), The moral limits of the criminal law (Límites morais das leis criminais, 1984-1988) e Philosophy of law (Filosofía do dereito, 1990).

    VER O DETALLE DO TERMO