"Oñati" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao conato.

2. Aplícase á forma verbal que expresa a idea de esforzo que require a acción. Así, o latín ademais da forma parire (‘parir’), ten a forma conativa partiture (‘ter dores de parto’).

3. Termo empregado por K. Bühler para designar a función da linguaxe presente nas mensaxes que teñen como finalidade chamar a atención do receptor a través dunha apelación, dunha orde, dunha recomendación ou dunha prohibición, ou para modificar a súa conduta. Tamén se coñece co nome de función apelativa.

PERSOEIRO

Político florentino. Líder do partido dos güelfos negros, foi desterrado no 1300. Apoiado por Bonifacio VIII, regresou a Florencia (1301) e instaurou unha ditadura. Foi combatido pola oligarquía mercantil.

PERSOEIRO

Pintor e escultor italiano. Trasladouse a EE UU en 1934 e estudiou na New School for Social Research e na Art Student’s League de Nova York. Uniuse aos surrealistas e participou na Exposition Internationale du Surréalisme de París (1914). Na década dos 40 achegouse ao construtivismo e nos 50 interesouse polos fósiles na serie Moonscapes (Paisaxes lunares).

PERSOEIRO

Astrónomo italiano. Descubriu seis cometas, entre eles o 1858 VI. Foi un dos primeiros en investigar os espectros estelares para determinar a composición dos astros. A partir do 1864 aplicou o mesmo método ao estudo dos cometas, e concluíu, de xeito erróneo, que a materia da que se constituían estaba en estado gasoso.

1. Relativo ou pertencente ao donatismo.

2. Partidario do donatismo.

1. Acción de doar.

2. Aquilo que se dá de forma gratuíta, especialmente para fins culturais ou benéficos.

MUNICIPIOS

Municipio de Gipuzkoa, Euskadi, situado no val de Deva (10.705 h [2001]). É un núcleo industrial de metalurxia, alimentación, manufacturas da madeira e curtidos. Durante as guerras carlistas aloxou a imprenta e a ceca dos carlistas. En 1542 o bispo Rodrigo Mercado de Zuazola fundou a universidade do Sancti Spiritus que funcionou ata 1901. Ademais destaca a igrexa gótica de San Miguel.

PERSOEIRO

Escritor, marqués de Sade. Desde 1768, a súa vida quedou marcada polo escándalo e a prisión; e en 1794 comezou a publicación dalgunhas obras escritas en etapas de cautividade como Justine ou les malheurs de la vertu (1791), La philosophie dans le boudoir (1795) e La nouvelle Justine, suivie de l’histoire de Juliette, sa soeur (1797). Unha boa parte da súa produción non foi publicada ata o s XX como Historiettes, contes et fabliaux (1926) e Les cent vingt journées de Sodome (1931-1935), ademais de cartas e doutros escritos inéditos. O comportamento erótico de moitos dos seus personaxes deu lugar ao termo sadismo.