"OCU" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos cubanos de orixe africana, transportados como escravos a Cuba dende principios do s XVI ata finais do XIX.

2. Conxunto de sistemas relixiosos organizados por grupos cubanos de orixe africana. Os cultos afrocubanos coñécense baixo a denominación de santería.

3. Música popular propia de Cuba e dalgúns países do Caribe. A achega africana é moi forte en bailes como o bembé, a caringa ou a conga, nos instrumentos de percusión e no típico ritmo cubano, o cinquillo, que se segue tamén en Porto Rico, Haití e a República Dominicana. Moitas danzas cubanas de orixe hispánica, como o son, o bolero e outras, acusan unha forte influencia africana.

1. Relativo ou pertencente aos dous ollos.

2. Que emprega ambos os ollos ao mesmo tempo.

3. Adaptado ao uso dos dous ollos ao mesmo tempo.

4. Instrumento óptico que ten un ocular para cada ollo.

5. isión na que se empregan os dous ollos. Provoca unha sensación de relevo debido a que as imaxes que se forman nos ollos son lixeiramente diferentes, dado que son tomadas desde puntos de vista que están algo separados, formando un ángulo que se coñece co nome de paralaxe.

PERSOEIRO

Cociñeiro francés, fundador da nouvelle cuisine. De formación clásica, en 1961 foi galardoado como mellor obreiro-cociñeiro de Francia. É coñecido pola práctica dunha cociña imaxinativa, que preserva a calidade natural dos alimentos tendo en conta as leis da Dietética. A súa obra A cociña do mercado definiu novos rumbos para a arte culinaria, nunha liña de cociña máis lixeira e que conserva o sabor propio dos ingredientes.

1. Relativo ou pertencente aos botocudos.

2. Individuo do pobo indio dos botocudos.

3. Pobo indio do Brasil localizado preto do río Doce, nunha zona montañosa e selvática, entre os estados de Minas Gerais e Espírito Santo. Os botocudos viven da recolección e da caza, e o seu nivel tecnolóxico é moi baixo. Son animistas e falan unha lingua ge. Actualmente están case que extinguidos.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada pola sección de linguaxe administrativa dependente do Instituto da Lingua Galega (ILG) en Santiago de Compostela en 1986, en colaboración coa Universidade de Santiago de Compostela, a Consellería da Presidencia e distintos concellos galegos, de acordo co convenio asinado o 20 de decembro de 1984. Dirixido fundamentalmente aos servicios municipais de normalización das distintas administracións locais, saíron cando menos tres números entre os anos 1986 e 1988: o primeiro caderno titulouse “Patrimonio e Bens”, o segundo “Contratación” e o terceiro “Urbanismo”. Neles incluíase documentación e modelos para a elaboración de informes técnicos e xurídicos dos servicios públicos, dos bens patrimoniais, ditames das comisións e dos plenos, certificados, acordos dos plenos e das alcaldías, acordos de iniciación para expropiación forzosa e para ocupación privativa de dominio público, anuncios de licitación de obras e trámites para a solicitude de obras, entre outros. Amais, ao final...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, drenado polo río Guadalestón e accidentado pola serra da Alta Paloma (5.667 h [1996]). Presenta agricultura de secaño, sobre todo de cereais, e a industria baséase nas xeserías. Conserva a igrexa de San Pedro Apóstol (s XIV).

1. Expresión indirecta dunha idea, que utiliza máis palabras das necesarias para expresala directamente.

2. Figura retórica que consiste na designación indirecta dunha realidade por medio dun rodeo.