"OIT" (Contén)

1. Facer algo por costume.

2. Ser usual, normal, habitual. Que acontece como norma, que persiste.

1. Que está habituado a facer algo.

2. Aquel que, pola experiencia acadada nun determinado ámbito, amosa destreza, habilidade e enxeño en facer algunha cousa.

3. Con frecuencia, como sempre.

1. Que está cargado de froitas.

2. Dise dos viños que desprenden aromas de froitas.

PERSOEIRO

Emperatriz da Alemaña, casada co Emperador Enrique III (1043). Asumiu a rexencia do Imperio durante a minoría de idade do seu fillo Enrique IV (1056-1062), sendo deposta pola nobreza.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Baños de Molgas baixo a advocación desanta María.

1. Comezar a facerse de noite.

2. Estar nun lugar cando chega a noite.

1. Que ten a forma ou os trazos (manchas) da troita.

2. Dise da persoa pouco esperta ou despistada.

1. Ave insectívora nocturna que pertence en Europa ao xénero Caprimulgus. Ten ollos grandes e ás e cola longas cunha silueta semellante á dun pequeno falcón. A plumaxe é críptica, cun deseño semellante ao de follas secas que lle serve para camuflarse durante o día no chan ou nunha póla baixa onde permanece inmóbil. Aniña directamente sobre o chan e captura os insectos en voo. As especies que crían en Europa viven en África dende agosto a abril.

2. Ave de 24 cm de lonxitude, de cola gallada e patentes franxas brancas nas ás, que son, á súa vez, moi longas. O seu voo é máis directo e veloz ca o das especies europeas. Preséntase como divagante dende Norteamerica ao oeste de Europa.

3. Ave de ata 27 cm, de plumaxe grisalla con riscos e pintas de cor castaña escura. O macho presenta na parte inferior unhas patentes franxas brancas no extremo das ás e da cola. Emite unha voz parecida a un díxome-díxome de intensidade intermitente. De distribución paleártica, dentro da Península Ibérica é máis abundante na metade norte. En Galicia é común en baldíos, beiras de bosque e no monte baixo.

4. Ave de 25 cm de lonxitude, cunha plumaxe de cor area. Vive nos oasis e aparece como divagante nas costas mediterráneas de Europa.

5. Ave de 30 cm de lonxitude de plumaxe ferruxenta, especialmente o colar, e cunha patente franxa branca na gorxa. A voz semella un petar repetido nun toro seco. Cría en claros do arboredo mediterráneo, no centro e sur da Península Ibérica, e no noroeste de África.

MUNICIPIOS

Municipio do territorio de Gipuzkoa, Euskadi, drenado polo Urola (10.240 h [1996]). A actividade agraria do municipio céntrase nas producións da gandería bovina, e dos cultivos de cereais e froita. Posúe industria metalúrxica, siderurxia e serradoiros. Un dos seus principais atractivos turísticos é o seu balneario. Los Caballeritos de Azkoitia foi un grupo de ilustrados vascos, precedente da Sociedad Vascongada de Amigos del País.

PERSOEIRO

Novelista. Da súa obra, moi influenciada por Proust e Faulkner, cómpre salientar: Nunca llegarás a nada (1961), Volverás a Región (1968), Una meditación (1970), Una tumba (1971), La otra casa de Mazón (1973), El aire del crimen (1980), En penumbra (1989) e La construción de la torre de Babel (1990). No eido da literatura dramática é autor de diversos títulos, entre os que destacamos Agonía confutans (1966) ou Un caso de conciencia (1967). En 1979 o grupo Troula realizou un espectáculo a partir da súa obra Anastás ou a orixe da constitución (1958), con dirección de Antonio F. Simón.

PERSOEIRO

Novelista occitano en lingua francesa. Publicou en 1914 o seu primeiro libro, o poemario Diadumène (Diadumenos), e en 1918 a súa primeira novela Koenigsmark. Trata os temas da aventura, o exotismo e o amor. Da súa produción destacan as obras: L’Atlantide (A Atlántida, 1919), Le lac salé (O lago salgado, 1921), Le soleil de minuit (O sol de medianoite, 1930) ou Le Pays Basque (O País Vasco, 1954).