"Onil" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 35.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Líquido que se obtén da descarboxilación do ácido diacetilsucínico. Emprégase como disolvente e é un intermediario na fabricación de diversos produtos químicos e farmacéuticos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
alfolín.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Alfolín.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Alfolín.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Designación, non aprobada pola IUPAC, do grupo SbO+, formalmente presente nos sales básicos do antimonio trivalente.
-
ESPA¥A
Concello da provincia de Jaén, Andalucía, na Campiña, xunto á marxe esquerda do Guadalquivir (3.960 h [1991]).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor, político, pintor e xornalista. Contribuíu á introdución do Romanticismo en València. Desta etapa quedan algúns dramas, un volume de poesías castelás e os artigos críticos e polémicos do Diario Mercantil. En 1837 iniciou en València a publicación de El Mole, acreditándose como agudo panfletista político e poeta de inspiración popular e satírica. Durante un exilio en Barcelona (1841-1842) escribiu para os xornais La Ley e El Popular, e participou activamente nos disturbios da Jamancia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Ensaísta e investigador. A súa obra máis destacada é Luis Vives y la filosofía del Renacimiento (1903), un estudo básico da obra e da vida de Luis Vives. Publicou ademais, entre outros traballos, Erasmo en España (1907), a achega máis importante de material bibliográfico sobre o tema.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta. Dentro da corrente barroca conceptista, escribiu Peregrinos pensamientos de misterios divinos (1614) e Nuevo jardín de flores divinas (1617).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e militar hondureño. Ministro da Guerra e vicepresidente da República en 1891, foi Presidente do país entre os períodos 1903-1907, 1912 e 1913, nos que impuxo un goberno ditatorial.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político hondureño. Xefe do partido liberal, foi Presidente da República entre 1894 e 1898. No seu mandato, Honduras, El Salvador e Nicaragua constituíron a República Mayor de Centroamérica (1895), que se disolveu en pouco tempo.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado na cabeceira do río Córcoles, no Campo de Montiel (3.333 h [1996]). A súa economía é de base agropecuaria, destacando a produción cerealística e a gandería bovina de orientación leiteira. Na igrexa parroquial renacentista consérvase un cadro do Greco.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
+ ación)
-
-
Ión derivado dun carbonilo.
-
Ión derivado dun carbonilo metálico. Os anións carbonilato obtéñense cando se trata un carbonilo con hidróxidos alcalinos ou con bases de Lewis, ou ao romper con sodio o enlace metal-metal dun carbono binuclear. Tamén se obteñen catións carbonilato cando se tratan os haluros dos carbonilos metálicos con determinados ácidos de Lewis. Reaccionan cos haluros orgánicos e cos inorgánicos e engaden o radical unido ao halóxeno; esta reacción é importante en química preparativa, especialmente cando o radical é un ión metálico, xa que permite obter compostos con enlaces metal-metal.
-
-
-
Radical bivalente positivo >C=O, que pode considerarse como derivado do ácido carbónico por perda de dous grupos OH. O cloruro de carbonilo, COCl 2 , é o fosxeno, e a amida, CO(NH 2 ) 2 , é a urea. En todos os compostos de carbonilo, COX 2 , a distancia C-O é máis longa ca a do dobre enlace C=O, e a distancia C-X, máis curta ca a correspondente a un enlace simple; polo tanto, cómpre considerar estes compostos como híbridos de resonancia.
-
Nome que recibe o monóxido de carbono, segundo a nomenclatura sistemática, cando forma parte dun complexo como ligando.
-
Grupo de fórmula >C=O, característico dos aldehidos e das cetonas. O dobre enlace carbono-osíxeno do carbonilo ten carácter polar. Isto fai que o grupo carbonilo sexa moi reactivo, susceptible de ataque nucleófilo sobre o átomo de carbono (deficitario de electróns) ou susceptible de ataque electrófilo sobre o átomo de osíxeno, que leva á subseguinte adición dun nucleófilo sobre o carbono.
-
Complexo metálico que contén monóxido de carbono como ligando. A maior parte dos metais de transición forman carbonilos metálicos; nestes, os metais presentan un estado de oxidación moi baixo, a miúdo igual a cero e incluso negativo, estado que lle conferiría ao átomo do metal unha densidade electrónica excesiva, a non ser que o ligando CO aceptase unha parte nos orbitais baleiros que posúe. O enlace resultante adquire, deste xeito, un carácter de dobre enlace. Hai carbonilos polinucleares que conteñen dous ou máis átomos de metal, nos que o ligando CO pode facer de ponte entre eles, ao unirse sempre polo átomo de carbono, pero nos que, ademais, teñen lugar interaccións entre os distintos átomos metálicos, que poden chegar a constituír realmente enlaces directos metal-metal. Os carbonilos metálicos son compostos de interese estrutural; moitos deles teñen importancia no eido industrial, principalmente na preparación técnica de metais en estado de gran pureza e na catalización de reaccións...
-
-
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Cádiz, Andalucía, drenado polo río Salado (15.687 h [1996]). A economía céntrase na agricultura (cereais e viña) e na pesca; recentemente, o turismo adquiriu grande importancia. No seu termo consérvase unha calzada romana.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao SL da capital, drenado polo río Guadalete (5.134 h [1996]). Como zona agrícola destacan os cultivos de secaño (viña, oliveiras e algodón). Tamén cómpre salientar a gandería lanar e vacúa. Poboada en época romana, identifícase coa Callet ou Calla do pobo túrdulo. Foi repoboada por Ruy Pérez de Esquivel, quen reedificou no 1381 o castelo de Las Aguzaderas, de orixe árabe.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas anuais ou perennes, a miúdo arbustivas, da familia das fabáceas. Presentan follas compostas imparipinnadas, flores amarelas agrupadas en ramallos en forma de coroa e froitos en lomento. Distribúese por Europa, Asia e África. Algunhas especies, por exemplo C. glauca, cultívanse como ornamentais, e outras, como a C. scorpioides, teñen uso medicinal polas súas propiedades purgantes, dietéticas e cardiotónicas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Radical de fórmula CH3-CH=CH-C-C-.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase ao composto que contén dous grupos carbonilo na molécula. O seu comportamento depende da posición relativa dos carbonilos na cadea. Así, os compostos α- ou 1,2-dicarbonílicos forman derivados cíclicos, producen reaccións de ruptura do enlace OC-CO e a dismutación intramolecular dos carbonilos. Os compostos β- ou 1,3-dicarbonílicos presentan tautomería cetoenólica e experimentan un conxunto de reaccións específicas como consecuencia da activación do grupo metileno intermedio, por acción dos carbonilos veciños. Contrariamente, os compostos γ- ou 1,4-dicarbonílicos presentan practicamente só as reaccións propias dos grupos carbonilos illados.