"Petra" (Contén)

Nome nas linguas romances do astrónomo andaluz Ishaq al Bitrugi.

Dente de peixe fósil.

Acción de impetrar.

Que impetra.

Que serve para impetrar.

Xénero de peixes ciclostomados, da familia dos petromizóntidos, que carece de mandíbulas e de escamas e presenta un esqueleto cartilaxinoso alongado con dúas aletas dorsais posteriores e unha aleta caudal. Pertencen a este xénero as especies L. fluviatilis ou L. planeri.

Antropónimo que ten a súa orixe no latín Petrus, forma masculina de petra, ‘pedra, rocha’. Presenta a variante Pero. Entre os santos que levan o seu nome destaca o apóstolo san Pedro, que ten distintas celebracións: 29 de xuño, aniversario do seu martirio; 1 de agosto, san Pedro ad víncula, en conmemoración do seu paso pola cadea; 22 de febreiro, a Cátedra de san Pedro, que celebra a súa primacía. San Pedro é titular de 322 parroquias (18 compartidas con san Fiz). É patrón dos concellos de Leiro, Melide, Miño, Muras, Crecente, Nigrán, O Pino, Quintela de Leirado, Riotorto e Xunqueira de Ambía, onde se celebra o 29 de xuño; tamén o é de Agolada, que o celebra o día 28 de xuño. Outros santos son san Pedro Mezonzo que se celebra o 10 de setembro; san Pedro Nolasco, o 29 de xaneiro; san Pedro Canisio o 21 de decembro; Pedro Crisólogo o 30 de xullo; san Pedro Chanel o 28 de abril, e san Pedro Damián o 21 de febreiro.

Antropónimo que ten a súa orixe no latín Petrus, forma masculina de petra, ‘pedra, rocha’. Presenta a variante Pero. Entre os santos que levan o seu nome destaca o apóstolo san Pedro, que ten distintas celebracións: 29 de xuño, aniversario do seu martirio; 1 de agosto, san Pedro ad víncula, en conmemoración do seu paso pola cadea; 22 de febreiro, a Cátedra de san Pedro, que celebra a súa primacía. San Pedro é titular de 322 parroquias (18 compartidas con san Fiz). É patrón dos concellos de Leiro, Melide, Miño, Muras, Crecente, Nigrán, O Pino, Quintela de Leirado, Riotorto e Xunqueira de Ambía, onde se celebra o 29 de xuño; tamén o é de Agolada, que o celebra o día 28 de xuño. Outros santos son san Pedro Mezonzo que se celebra o 10 de setembro; san Pedro Nolasco, o 29 de xaneiro; san Pedro Canisio o 21 de decembro; Pedro Crisólogo o 30 de xullo; san Pedro Chanel o 28 de abril, e san Pedro Damián o 21 de febreiro.

Acción de perpetrar.

Que ou quen perpetra.

Cometer ou realizar un delito.

Denominación grega da antiga capital dos nabateos, ao S do actual territorio de Xordania, 26 km ao NO de Ma’ān, preto do Mar Morto. Habitada polos hurritas e edomitas, foi capital dos nabateos (312 a C-106) e centro das rutas que unían Arabia e Elat con Palestina, Fenicia e Siria. Acadou o máximo esplendor con Aretas III (86-62 a C), que derrotou a Antíoco XII (85 a C) e a Alexandre Janneo (80 a C), apoderouse de Damasco e Celesiria e estendeu o seu reino desde o N de Higaz ata o S de Siria. Ocupada polos romanos en 106, gozou do seu emprazamento privilexiado ata a apertura da ruta do Éufrates, cando foi desbancada por Palmira. Sé episcopal ata a invasión musulmá (s VII), foi fortificada tamén polos croatas (s XII). Descuberta en 1812 por J. Burckhardt, dos seus restos destacan as monumentais tumbas escavadas na rocha, o plano de casas do s III a C, a cerámica nabatea, incensarios, altares e numerosas inscricións. Foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO (1985).

Movemento poético que se basea na imitación da lírica de Petrarca, practicamente reducida ao seu Canzoniere, no mundo occidental, especialmente románico, dos ss XIV-XVIII. É un manierismo que bebe das frases, imaxes e versos amorosos de Petrarca, esaxerando o seu preciosismo, as reiteracións e as sutilezas. En Italia ten tres momentos: un primeiro petrarquismo (ss XIV-XV) en que destacou, sobre todo, Serafino Aquilano; un segundo petrarquismo (s XVI), que volveu ao verdadeiro Petrarca e, por obra de Bembo, elevouno á categoría de modelo de poesía (bembismo); e un terceiro petrarquismo da Arcadia, difundido a través dos quiñentistas, especialmente Di Costanzo, que persistiu ata o s XIX, e que se manifestou na obra de Foscolo, Leopardi e Carduci. Fóra de Italia o petrarquismo baseouse en plaxios e paráfrases dos poetas do s XV.