"Regal" (Contén)

1. Dar algo como regalo.

2. Proporcionar pracer ou deleite.

3. Vender algo moi barato.

LAGOAS

Lagoa litoral situada entre as parroquias de Corrubedo, Olveira e Artes, no concello de Ribeira, que forma parte do conxunto ecolóxico que abrangue o Parque Natural do Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán. Recibe auga dos regos da Cidade e de Arlés, e dos ríos Sirres e Longo.

ENTRADA LARGA

Área natural do extremo occidental da Península do Barbanza, entre as rías de Muros e Noia, ao N, e de Arousa, ao S. A enseada sedimentaria de Corrubedo é un amplo entrante delimitado por acantilados baixos de orixe granítica e, cara ao interior, por unha serie de pequenas elevacións que non superan os 300 m de altitude. Constitúe un singular sistema de praia-barreira composto por un grande areal de máis de 4 km de lonxitude, cun extenso campo dunar asociado (que pecha no seu interior a pequena lagoa de Carregal) e unha área de marismas sucada por numerosas canles que conflúen nunha bocana central que desaloxa as súas augas no océano. A periodicidade das mareas permite que durante a preamar circulen pola bocana as augas mariñas que asolagan as marismas e elevan o nivel da lagoa. Cara ao S do complexo, a lagoa de Vixán presenta, pola contra, augas de baixa salinidade ao estar practicamente illada do mar (recibe auga salgada unicamente durante as mareas vivas primaverais e de fins do verán)....

1. Relativo ou pertencente aos gregos.

2. ento forte do nordeste que se dá no Mediterráneo occidental e central e nas zonas europeas adxacentes.

GALICIA

Ceramista e escultor. Formouse en Massana (Barcelona) e Sargadelos, e foi un dos membros fundadores do grupo Remol en 1987. Nas súas obras mesturou a iconografía popular coa tradición escultórica moderna. Empregou materias autóctonos para crear as pastas cerámicas, que traballou con distintas técnicas, como o torno ou a modelaxe manual. Da súa produción destacan, entre outras, as series Expresiones e La tierra que habla. Participou en numerosas exposicións colectivas e individuais e a súa obra está presente en museos e coleccións de Europa, EE UU e Xapón.

MONTES

Monte situado na parroquia de Buxán (Rois). O seu cumio acada os 609 m de altitude.

PERSOEIRO

Empresario da comunicación. Correspondente de prensa e xefe do gabinete da Consellería de Cultura (1986), colaborou en El Correo Gallego. Participou, xunto ao debuxante Javier González Asenjo, no deseño de numerosos logotipos e anagramas para institucións galegas, dos que destacan o escudo de Galicia, a bandeira co escudo de Galicia, a Medalla de Ouro de Galicia e a Medalla Castelao. Escribiu Saber ser, saber estar (Normas, consellos e curiosidades) (1994).

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada na illa de Ons, na parroquia da Illa de Ons (Bueu).

GALICIA

Escritor e relixioso. Organizador do Movemento Rural Cristián Galego, colaborou nas revistas Encrucillada e Irimia, e na tradución (1989) da Biblia ao galego. Publicou, entre outras obras, Un caxato para o camiño (1988), poesía; Chorimas (1991), poesía; Co evanxeo pola man (1992), ensaio; Historia da igrexa galega (1994), con J. García Oro e A. López Rivas; No nome do Pai: caderno de oración (1996), A partir de hoxe: relatos para a formación de comunidades cristiás no mundo rural (2000), Xuntos facemos pobo (2001) e Roxelio Subiela, a graza dun home de aldea (2003), do que foi editor.

1. de regalar.

2. Que é pracenteiro ou está cheo de comodidades.

3. Que é moi barato.

GALICIA

Mariño e enxeñeiro. Profesor na Escuela de Submarinos, acadou o grao de capitán de fragata en 1935. Ao estoupar a Guerra Civil foi xefe de Estado Maior da frota e segundo xefe de Estado Maior do cuartel xeral de Franco. Ascendeu a contraalmirante en 1943 e foi ministro de Mariña (1945-1951) e, posteriormente, comandante xeral da frota. Recibiu a Cruz de Carlos III e a Cruz del Mérito Naval.

1. Dar algo como regalo.

2. Proporcionar pracer ou deleite.

3. Vender algo moi barato.

1. 1. Prerrogativa que corresponde ao soberano nos seus dominios. Segundo a doutrina medieval, eran de dúas clases: unhas moi altas, indisolublemente unidas á coroa, e outras que podían ser cedidas por privilexio ou prescrición.

   2. Cada un dos dereitos que os soberanos europeos dos ss XVII e XVIII adquiriron en asuntos eclesiásticos grazas á política do regalismo.

2. Privilexio eclesiástico outorgado pola Santa Sé a un soberano.

3. Privilexio ou excepción que ten alguén nalgunha cousa.

4. Cantidade de cartos que cobra o propietario dun dereito polo permiso de usalo.

1. 1. Planta herbácea perenne, de 50 a 100 cm de alto, co tronco leñoso, rizomatoso e doce, follas imparipinnadas, con folíolos elípticos enteiros, flores azuis e violetas, reunidas en acios cilíndricos, e de froitos en legume comprimido. Medra en solos arxilosos e húmidos de terra lenta, na Europa Meridional e Oriental.

   2. Pasta que se extrae da raíz de Glycyrrhiza glabra, e que se emprega como aditivo edulcorante en bromatoloxía e farmacia, e na elaboración de lambonadas.

2. Planta herbácea perenne, cespitosa, co tronco leñoso e doce, follas compostas de tres folíolos lanceolados ou lineais, flores rosadas ou purpúreas, olorosas, reunidas en glomérulos, e froitos en legume terminados en punta e con unha ou dúas sementes. Medra en prados de alta montaña, nos Pireneos e noutras cordilleiras europeas.

1. Relativo ou pertencente ao regalismo.

2. Partidario do regalismo.