"Ribera" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de Salamanca, Castela e León (1.741 h [1996]). No ano 1964 construíuse o encoro de Aldeadávila, sobre o Douro, cunha das centrais hidroeléctricas máis importantes da Península Ibérica.

PERSOEIRO

Pintor. Foi o líder do grupo Nou Ambient, creado en 1919 seguindo o modelo dos evolucionistas. A súa pintura presenta influencias de Nonell, con derivacións cara ao surrealismo e ao expresionismo. Tamén cultivou o collage. Entre 1939 e 1980 estivo exiliado en México onde escribiu diversos traballos sobre arte mexicana.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana, situado na chaira aluvial da confluencia dos ríos Xúquer e Albaida (7.089 h [1996]). A agricultura de regadío e a gandería, sobre todo porcina, son as principais actividades económicas, aínda que tamén hai industria de conservas, de papel, de mobles e de materiais de construción. De orixe islámica, foi lugar real desde a conquista e Xaime I de Aragón incorporouna a Xàtiva. Foi independente, administrativamente, entre 1587 e 1708, data na que perdeu esa condición ata 1731 por apoiar o candidato austríaco durante a Guerra de Sucesión. A igrexa parroquial da Asunción, probablemente do s XV, reconstruíuse despois do terremoto de 1748. En 1901 inaugurouse o asilo de Sant Domènec cunha igrexa neogótica.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana, na comarca de La Ribera Baixa. Esténdese dende a serra de Corbera ata a marxe dereita do río Júcar (3.148 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura, principalmente o cultivo de cereais, laranxas e leguminosas. Tamén é importante a avicultura e a apicultura. A vila está situada na parte baixa do castelo de Corbera, que se alza enriba dunha rocha. De orixe islámica, foi un lugar de convivencia mixta de mouros e cristiáns. Na igrexa parroquial de San Vicente venérase a imaxe da Mare de Déu del Castell, de estilo gótico.

PERSOEIRO

Médico e xornalista. Foi redactor de El Liberal Coruñés e de La Mañana (1896), e colaborador do Diario de Avisos. Sucedeu a Marcelino Dafonte na dirección de La Voz de Galicia. Foi correspondente da Real Academia Galega e escribiu Historia de la Guerra de la Independencia en Galicia.

GALICIA

Militar. Foi correxidor en Chiquimula de la Sierra e Casablastran (Guatemala) desde 1730. Nomeado gobernador de Nicaragua (1748) ascendeu a coronel de Infantería (1751).

GALICIA

Eclesiástico. Formou parte da Xunta Local de Defensa na Guerra da Independencia e en 1811 foi deputado pola provincia de Lugo á Xunta Suprema e Gobernativa de Galicia. Foi cóengo da catedral de Lugo, gobernador eclesiástico e realizou importantes investigacións nos arquivos catedralicios. Sobresaíu como orador sagrado e publicou varios dos seus sermóns.

PERSOEIRO

Escritor e psiquiatra. Frecuentou os parladoiros literarios do Café Gijón e integrouse no foro de debate Academia Errante. Comezou na literatura co poemario Grana Gris (1945) e escribiu ensaios, dos que sobresaen Dilthey, Jaspers y la comprensión del enfermo mental (1955) e Libertad, temporalidad y transferencia en el psicoanálisis existencial (1964). Da súa narrativa destacan Tiempo de Silencio (1962), na liña do realismo social e cunha complexidade narrativa considerable, o libro póstumo de contos Apólogos (1970) e a novela inconclusa Tiempo de destrución (1975).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de València, Comunitat Valenciana (3.045 h [2001]). A agricultura de regadío é un dos seus recursos económicos básicos. A auga do Júcar aprovéitase principalmente para o cultivo de laranxeiras.

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de goles, tres faixas de sinople. Presenta a variante Rivera.

PERSOEIRO

Relixioso beneditino. Foi profesor de teoloxía moral en San Martiño Pinario e, tras a exclaustración, foi catedrático de Retórica e Poética do instituto de segundo ensino de Santiago de Compostela. Foi catedrático de Teoloxía (1854) e de Dereito Canónico (1875) da Universidade de Santiago de Compostela, ademais de decano da facultade de Teoloxía. Publicou, entre outras obras, Panegírico del beato Juan de Ribera (1868).

MUNICIPIOS

Municipio de Asturias, situado ao S de Oviedo e regado polo río Nalón (1.979 h [2001]). De poboación dispersa, o núcleo do termo é Soto de Ribera. A economía é principalmente agrícola e gandeira. Posúe unha central térmica.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado en Tierra de Barros e regado polo Valdemedé, afluente do Matachel (3.395 h [2001]). Destaca a gandaría lanar e as industrias alimentarias de fariñas e aceites.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Lo Spagnoletto, de moi novo marchou a Roma, onde viviu intensamente a nova maneira introducida por Caravaggio e asistiu á Accademia Nazionale di San Luca. Despois estableceuse en Nápoles, onde recibiu a protección dos representantes da Coroa de Castela, o duque de Osuna e o conde de Monterrey. Recibiu encargos importantes e un gran número das súas obras chegaron á Península Ibérica. O seu estilo evolucionou de maneira inversa ao de Caravaggio, pois foise aclarando progresivamente, evolución que se aprecia en Calvario da colexiata de Osuna (1616-1620), Trinidad (1636?) e El sueño de Jacob (1639). A composición das súas obras está equilibrada mediante o debuxo e a cor. O dominio do debuxo manifestouno nos gravados. Entre as súas obras destacan tamén Isaac bendiciendo a Jacob (1637), El Nacimiento (1643), La Adoración de los pastores (1650), La Piedad (1637), La Purísima...

PERSOEIRO

Xornalista. Traballou en Pontevedra, cidade na que fundou o semanario O Galiciano (1887) e a revista A Tía Catuxa (1889), onde incluíu diversos artigos e composicións. Participou na elaboración do volume O Galiciano. Produciós premeados no certame gallego literario que iniciado por O Galiciano celebrouse en Pontevedra no día 9 de agosto de 1886 (1886).

PERSOEIRO

Relixioso beneditino. Foi prior e arquiveiro cara a 1721 no mosteiro de San Xián de Samos, onde tamén foi abade (1733-1737). Atribúeselle Relación sucinta de los sucesos principales del Real Monasterio de San Julián de Samos.

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. Foi colexial de San Gregorio de Valladolid (1606) e prior dos conventos de Trianos, Gasteiz, Zamora, Toro e La Pasión, de Madrid. Escribiu Vida de la sierva de Dios Sor María de Sotomayor e Decisiones regulares de nuestra Religión y Provincia.

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. De orixe galega, ingresou na orde no convento da Peña de Francia e foi colexial por Lugo no colexio de San Gregorio de Valladolid, onde foi lector de Artes e Filosofía. Foi mestre de teoloxía en Piedrahita, Trianos, Toro e Ávila. Presentado en Teoloxía en 1615 e mestre en 1623 foi prior dos conventos de Peña de Francia, Oviedo, Ocaña, Toro e Atocha e reitor de San Gregorio de Valladolid (1631)

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou a pintura de historia e os retratos e foi discípulo de F. Bayeu en París. Foi pintor de Carlos IV (1811) e de Fernando VII (1816), quen lle encargou a decoración de Aranjuez e de El Pardo. O seu fillo, Carlos Luis Ribera (Roma 1815-Madrid 1891) foi discípulo seu e de Hippolyte Delaroche e pintou na corte de Isabel II (1846).