"Rif" (Contén)

PERSOEIRO

Xefe dos sanussi (1902-1918), neto do fundador desta secta. Durante a Primeira Guerra Mundial loitou cos turcos contra os británicos, pero ao rematar a guerra tivo que fuxir e refuxiarse en Odessa. En Ancara foi un activo panislamista (1921).

1. Peixe da orde dos acipenseriformes.

2. Orde de peixes da superorde condrósteos á que pertence a familia acipenséridos.

1. Mestre de obras antigamente dedicado a labores de arquitectura e albanelería.

2. Individuo que emprega tácticas e malas mañas, de malos costumes.

1. Oficio e xurisdición de almoxarife.

2. Imposto pagado entre os sarracenos polas mercadorías que entraban e saían dunha localidade. Foi conservado pola facenda castelá.

1. Entre os sarracenos, na Idade Media, encargado da recadación dos dereitos de alfándegas.

2. Nos reinos cristiáns da Península Ibérica, na Idade Media, oficial que tiña a responsabilidade da percepción e a custodia das rendas e dereitos dos reis.

1. Que pertence á orde dos anseriformes.

2. Ave da orde dos anseriformes.

3. Orde de aves acuáticas da superorde dos neognados. Comprende a maioría das especies que antigamente se reunían no grupo dos palmípedos. Pertencen á familia única dos anátidos. Presentan os tres dedos anteriores das patas unidos por unha membrana e o posterior reducido. O peteiro é ancho e plano. Moitas teñen unha glándula sebácea preto da cola: o animal recolle co bico a graxa que segrega e unta as plumas con ela. O seu réxime alimentario é variado: son piscívoras, vexetarianas e planctófagas. Moitas especies son facilmente domesticadas e moi apreciadas en avicultura.

1. Non auténtico, finxido ou do que se dubida sobre a súa autenticidade.

2. Documento, texto ou libro sobre o que se dubida en canto á súa atribución, procedencia, data e, en xeral, sobre a súa realidade.

3. Cada un dos libros relixiosos que non se consideran canónicos. Os católicos chaman ‘apócrifos’ aos escritos que se parecen aos canónicos polo seu tema ou pola súa atribución a un autor inspirado. Os protestantes chámanos pseudoepigráficos, considerando apócrifos os libros do Antigo Testamento que só se conservan en versión grega e faltan no canon xudeu do s I: os libros de Tobías, de Xudit, da Sabedoría, o Eclesiástico, o de Baruc, Macabeos I e II e algúns capítulos dos de Ester e de Daniel; estes libros, denominados deuterocanónicos polos católicos, pasaron a facer parte do seu canon.