"Tías" (Contén)

o escolástico (Mírina, illa de Limnos 536 - Constantinopla 582) Poeta e historiador bizantino. Cultivou o epigrama alexandrino e preparou unha recompilación dos autores deste xénero, titulada Kyklos.

O antropónimo feminino Angustias procede, etimoloxicamente, do substantivo común latino angustia ‘angustia, aflición’ e este, á súa vez, do latín angustus ‘angosto, estreito’. O xermolo deste nome está na advocación granadina da Virxe, a Nosa Señora das Angustias. A súa festividade celébrase o 15 de setembro, agás en Boiro, onde se conmemora o 25 de maio.

Presencia de cálculos ou concrecións nos bronquios. Constitúe unha complicación secundaria dunha enfermidade granulomatosa, como a tuberculose ou a histoplasmose, ou dunha infección por fungos. Maniféstase por crises de tose, hemóptise intermitente e infeccións pulmonares e, en caso extremo, por obstrución das vías.

Formación de cálculos no colédoco. Tamén se denomina litíase biliar.

dracunculose.

Enfermidade que se caracteriza por un engrosamento, inicialmente edematoso e despois fibroso, da pel e dos tecidos subcutáneos, que presentan unha consistencia dura e espesa que recorda a pel do elefante, de onde lle vén o nome. Prodúcese por unha inflamación e obstrución dos vasos linfáticos que non poden drenar os líquidos das zonas afectadas, o que produce un encharcamento tisular e a dilatación dos vasos. Por orde de frecuencia afecta ás extremidades inferiores, ao escroto, aos brazos e ao peito. Pode ser conxénita ou adquirida por mor de lesións dos ganglios linfáticos a consecuencia de tumores ou infeccións; neste último caso é característica a infección por parasitos como as filarias, especialmente Wuchereria brancrofti, moi común nos trópicos preto da costa.

Produción ou formación de enterolitos.

Comida pública entre os cidadáns espartanos e cretenses á que contribuían mensualmente mediante achegas de alimentos ou diñeiro. En caso de non poder achegar as cotas mensuais, perdían os seus dereitos como cidadáns. A organización dos comensais reunía os individuos que nas campañas compartían a mesma tenda.

Enfermidade causada pola presenza de helmintos nos organismos.

Congregación relixiosa fundada en Reims (1682) por Jean-Baptiste de La Salle. Foi aprobada en 1725, suprimida en 1792 e restaurada definitivamente en 1802. Dedicada sobre todo ao ensino primario, secundario, técnico e profesional, estendeuse por numerosos países de Europa e América. Introduciuse no Estado español en 1878 e con poucos meses de diferenza fundaron casas en Madrid e Barcelona.

ES-TRAD;mso-fareast-language: facies leonina.