"TAF" (Contén)

ESPA¥A

Concello da provincia de Tarragona, Catalunya, (2.555 h [1996]). Función residencial.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Destaca no cultivo do conto, onde reflicte o carácter do pobo ruso e a vida e dificultades da xente sinxela. Destacan entre outras obras: Kraza (O furto, 1966), Kon s rosovoj grivoj (O cabalo da urina rosácea, 1961) e Poslednij poklon (A derradeira reverencia, 1968-1975).

1. de atafegar.

2. Que ten problemas para respirar.

3. Que se encontra moi ocupado, sen apenas tempo para desenvolver calquera outra actividade.

1. Provocar que alguén non respire ou que o faga con dificultade.

2. Ter dificultades para respirar.

3. Realizar un traballo aceleradamente con ansia e empeño.

PERSOEIRO

Teólogo luterano sueco. Seguidor de Nathan Söderblon, profesor de Teoloxía Sistemática en Lund (1913) e bispo de Strängnäs (1933-1952), foi o teólogo máis importante da igrexa sueca. Tivo un papel relevante nas relacións entre o Luteranismo e o Anglicanismo.

PERSOEIRO

Político. Colaborou coa administración británica e influíu na adopción do federalismo como modelo de organización do seu país. Foi primeiro ministro dende o ano 1957, e coa independencia de Nixeria (1960) nomeárono primeiro ministro da federación (1961-1966). Participou na organización do OUA. Morreu asasinado en 1966, no transcurso dun golpe de estado.

PERSOEIRO

Militar. Notable estratega, tivo unha intervención decisiva na Guerra dos Trinta Anos como xefe do exército sueco destacado en Alemaña, cargo que ocupou despois da morte do Rei Gustavo Adolfo e da gran derrota de Nordlingen (1634). Conseguiu grandes vitorias sobre as tropas imperiais en Wittstock (1636) e en Chemnitz (1639).

PERSOEIRO

Militar e político kurdo. Dirixente da resistencia e do movemento autonomista kurdo, encabezou a revolta que culminou coa breve República Kurda de Mahabad (1945-1946). Refuxiado na URSS (1946), volveu a Iraq con motivo do golpe de estado (1958) e prestoulle apoio a Kassem. Este non accedeu ás reivindicacións kurdas, polo que se iniciou unha guerra de guerrillas que chegou a contar con apoio iraniano. A reconciliación entre Iraq e Irán no 1975 motivou a perda do apoio iraniano, e Barziani tivo que exiliarse en Teherán e, posteriormente, nos EE UU.