atafegar

atafegar
  1. v t

    Provocar que alguén non respire ou que o faga con dificultade.

    Ex: O fume do incendio atafegou o bombeiro.

    Sinónimos: abafar, acorar, asfixiar. Antónimos: desabafar.
  2. v pron

    Ter dificultades para respirar.

    Ex: O esforzo de subir as escaleiras correndo atafegoume.

    Sinónimos: acorar, afogar, asfixiar.
  3. v pron

    Realizar un traballo aceleradamente con ansia e empeño.

    Ex: Levaba tanto tempo no paro que se atafegou co novo emprego.

Palabras veciñas

atafarrilla | atafegado -da | atafegante | atafegar | atafego | atafera | atafetanado -da
Conxugar
VERBO atafegar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafego
atafegas
atafega
atafegamos
atafegades
atafegan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegaba
atafegabas
atafegaba
atafegabamos
atafegabades
atafegaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafeguei
atafegaches
atafegou
atafegamos
atafegastes
atafegaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegara
atafegaras
atafegara
atafegaramos
atafegarades
atafegaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegarei
atafegarás
atafegará
atafegaremos
atafegaredes
atafegarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegaría
atafegarías
atafegaría
atafegariamos
atafegariades
atafegarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegue
atafegues
atafegue
atafeguemos
atafeguedes
atafeguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegase
atafegases
atafegase
atafegasemos
atafegasedes
atafegasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegar
atafegares
atafegar
atafegarmos
atafegardes
atafegaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
atafega
-
-
atafegade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
atafegar
atafegares
atafegar
atafegarmos
atafegardes
atafegaren
Xerundio atafegando
Participio atafegado
atafegada
atafegados
atafegadas