abafar

(< bafo)

v t
Impedir ou atrancar a respiración a alguén.

Ex: A calor do verán abafábaa.
Sinónimos: acorar, afogar, asfixiar, atafegar, sufocar. Antónimos: desabafar, desafogar.
v t
Cubrir de bafo calquera obxecto ou elemento formado por vidro.

Ex: Abafou o cristal co alento.
Sinónimos: embazar. Antónimos: desembazar.
v pron
Coller infección unha ferida.

Ex: Cortou un dedo co coitelo e días despois abafóuselle.
v t
Importunar a alguén teimando nunha petición.

Ex: Non me abafes, cando teña tempo soluciono ese asunto.
Sinónimos: acosar, molestar. Antónimos: desabafar.
v t
Causar vergoña a alguén ou maltratalo de palabra.

Ex: O domingo abafouno na comida coas súas palabras.
Sinónimos: avergonzar, avergoñar.
v i
Perder o alento despois de realizar un esforzo.
Sinónimos: acorar, afogar, asfixiar, atafegar, sufocar. Confrontacións: alasar, ampear, arfar, arquexar, calmear, inar, folguexar, bafexar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO abafar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafo
abafas
abafa
abafamos
abafades
abafan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafaba
abafabas
abafaba
abafabamos
abafabades
abafaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafei
abafaches
abafou
abafamos
abafastes
abafaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafara
abafaras
abafara
abafaramos
abafarades
abafaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafarei
abafarás
abafará
abafaremos
abafaredes
abafarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafaría
abafarías
abafaría
abafariamos
abafariades
abafarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafe
abafes
abafe
abafemos
abafedes
abafen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafase
abafases
abafase
abafasemos
abafasedes
abafasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafar
abafares
abafar
abafarmos
abafardes
abafaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
abafa
-
-
abafade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles abafar
abafares
abafar
abafarmos
abafardes
abafaren

Xerundio abafando

Participio abafado
abafada
abafados
abafadas