arfar

(< lat v *arefare < lat carefacĕre ‘secarse’)

v i
Respirar con dificultade por algunha causa.

Ex: Os nenos arfaban despois da carreira.
Sinónimos: abafar, acorar, afogar, alasar, ampear, arquexar, calmear, inar, resollar, folguexar, bafexar.
v i [MAR]
Moverse unha embarcación levantando e baixando alternativamente a proa e a popa por efecto das ondas.
Sinónimos: abalar, abalear, abanar, abanear, acanear, bambear, cabecear, balancear. Confrontacións: arrandear.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO arfar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfo
arfas
arfa
arfamos
arfades
arfan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfaba
arfabas
arfaba
arfabamos
arfabades
arfaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfei
arfaches
arfou
arfamos
arfastes
arfaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfara
arfaras
arfara
arfaramos
arfarades
arfaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfarei
arfarás
arfará
arfaremos
arfaredes
arfarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfaría
arfarías
arfaría
arfariamos
arfariades
arfarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfe
arfes
arfe
arfemos
arfedes
arfen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfase
arfases
arfase
arfasemos
arfasedes
arfasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfar
arfares
arfar
arfarmos
arfardes
arfaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
arfa
-
-
arfade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles arfar
arfares
arfar
arfarmos
arfardes
arfaren

Xerundio arfando

Participio arfado
arfada
arfados
arfadas