desafogar

(

v t
Facer a alguén máis leve ou soportable algo, especialmente un traballo, desasosego ou dor.

Ex: Todos contribuíron a desafogalo do traballo atrasado. Desafogounos das débedas cando atravesabamos dificultades económicas.
Sinónimos: aliviar, desabafar, desatafegar.
v t
Expresar bruscamente aquilo que oprime ou sufoca o ánimo ou o espírito dunha persoa.

Ex: Non aturou máis aquela opresión e desafogou as súas penas con seu pai. Desafoguei a miña carraxe cunha puñada na mesa.
v pron
Aliviarse unha persoa daquilo que oprime ou sufoca o seu ánimo ou espírito.

Ex: Desafogouse contándolle todo ó inspector. Desafogouse, pero súa nai non puido falar con el aínda.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desafogar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogo
desafogas
desafoga
desafogamos
desafogades
desafogan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogaba
desafogabas
desafogaba
desafogabamos
desafogabades
desafogaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafoguei
desafogaches
desafogou
desafogamos
desafogastes
desafogaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogara
desafogaras
desafogara
desafogaramos
desafogarades
desafogaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogarei
desafogarás
desafogará
desafogaremos
desafogaredes
desafogarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogaría
desafogarías
desafogaría
desafogariamos
desafogariades
desafogarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogue
desafogues
desafogue
desafoguemos
desafoguedes
desafoguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogase
desafogases
desafogase
desafogasemos
desafogasedes
desafogasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogar
desafogares
desafogar
desafogarmos
desafogardes
desafogaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desafoga
-
-
desafogade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desafogar
desafogares
desafogar
desafogarmos
desafogardes
desafogaren

Xerundio desafogando

Participio desafogado
desafogada
desafogados
desafogadas