"UPI" (Contén)

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico italiano, músico de jazz e xornalista. O seu cine está cheo de imaxes fantásticas, a medio camiño entre a poesía, o melodrama e o erotismo. Dirixiu, entre outras, as películas Balsamus, l´uomo di Satana (Bálsamo, o home de Satán, 1968), Bordella (1975), Noi tre (Nós os tres, 1984), Storia di ragazzi e di ragazze (Historia de rapaces e rapazas, 1988) e Dichiarazoni d´amore (Declaracións de amor, 1994).

1. Medida de capacidade para áridos que equivale a un ferrado. OBS: Nalgunhas zonas de Galicia equivale a medio ferrado, como en Caldas de Reis, ou a tres ferrados, como en Verín. Ex: Levei tres choupíns de trigo para moer.

2. eiga de pequenas dimensións.

3. Artefacto pirotécnico composto dun cartucho cheo de pólvora e dunha vara que, ao prendelo, estoupa no aire cun forte balbordo.

4. Nome co que se coñece algúns cogomelos, especialmente os dos fungos do xénero Macrolepiota.

1. Tendencia espontánea, previa á opción libre, que inclina a vontade cara a un ben parcial. Segundo santo Agostiño, sería o resultado do pecado orixinal. Non obstante , adóitase ver como calquera cousa natural, concomitante coa limitación humana, e é no seu ámbito onde xorde e se manifesta o pecado.

2. Afección aos praceres materiais, especialmente os sensuais.

1. Relativo ou pertencente á concupiscencia.

2. Aplícase á tendencia da vontade cara aos praceres dos sentidos.

1. Figura que representa un meniño alado, cun arco e unha alxaba con frechas e, ás veces, cos ollos vendados.

2. Mozo adolescente dunha gran beleza.

PERSOEIRO

Bailarina belga. Discípula de F. Prévost, dende o seu debut na Opéra de París con Les caractères de la Danse (As características da danza, 1726) confirmouse como a primeira bailarina da súa época xunto con M. Salles. A súa importancia na renovación da danza e na evolución da coreografía maniféstase no perfeccionamento do entrechat e da cabriola, figuras ata entón reservadas a bailaríns masculinos.

1. Quitar dun conduto ou dunha canle algo que está obstruíndo o paso.

2. Quedar un conduto libre daquilo que o obstruía.

PERSOEIRO

Escritora. Coñecida como George Sand, educouse baixo a tutela da súa avoa en Nohant e ingresou nun convento en París (1817-1820). En 1822 casou co barón Duvenant. En 1831 separouse e trasladouse a París. Posteriormente, volveu a Nohant e logo pasou uns anos xunto a F. Chopin na cartuxa de Valldemosa en Mallorca. En colaboración con Jules Sandeau publicou a súa primeira novela titulada Rose et Blanche (1831), baixo o pseudónimo común de Jules Sand, e fundou a revista Revue indépendante (1841), xunto con Pierre Leroux. Escribiu pezas de teatro, como Claudie (1851) ou Molière (1851), e tivo unha grande actividade como novelista con obras, como Valentine (1832), Indiana (1932), Lélia (1833), Mauprat (1837), Un hiver à Majorque (1841), Le meunier d’Angibault (O muiñeiro de Angibault, 1845), La mare au diable (O pantano do demo, 1846), François le Champi (1848), Histoire...

1. Obstruír un obstáculo algunha cousa, como un conduto, vía ou entrada.

2. Quedar máis apertado un tecido ao diminuír a separación entre os puntos.

3. Quedar obstruído algo, como un conduto, vía ou entrada.

1. Acción de estoupar.

2. estoupo.

3. Incremento brusco e forte das emisións de radio dun obxecto astronómico.

4. Nacemento repentino de moitas estrelas moi xuntas entre si.

1. Calidade de estúpido.

2. Dito ou feito estúpido.