"Ube" (Contén)

PERSOEIRO

Trobador, talvez de orixe portuguesa. Desenvolveu a súa actividade poético-musical a finais do século XIII ou nos primeiros anos da seguinte centuria, posiblemente nos círculos da Corte de Don Dinís. Aínda que unha parte da crítica especializada defendeu a súa identificación co nobre sevillano Afonso Fernandez Cebolhilha, a investigación actual considera, sen embargo, que se trata de dous autores diferentes. De condición cabaleiro, segundo indica a rúbrica atributiva “Afonso Fernandez Cubel caualeyro” que acompaña a súa cantiga nos manuscritos, o trobador posiblemente pertenceu a unha liñaxe de cabaleiros que, con este apelido, se asentaba no val do río Lima, no Alto Minho portugués. Os apógrafos italianos, o Cancioneiro da Biblioteca Nacional, e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana, só nos enviaron unha composición de Afonso Fernandez Cubel: unha cantiga de escarnio e maldicir, “De como mi ora con el-Rei aveo”. O texto, que tamén foi recollido na copia tardía do códice...

PERSOEIRO

Político vasco. Licenciado en Dereito, presidiu as xuventudes de Acción Católica de Bizkaia. O 14 de abril de 1931, día da proclamación da Segunda República Española, xunto cun grupo de correlixionarios, proclamou a República Vasca, sen repercusión ningunha. Foi deputado das tres lexislaturas da Segunda República, e como alcalde de Getxo presidiu a comisión designada para estruturar o Estatuto de Lizarra. Reflectiu o seu ideario no libro Entre la libertad y la revolución 1930-1935 (1935). Aprobado o Estatuto de Autonomía de Euskadi o 1 de outubro de 1937, foi elixido lehendakari o 7 do mesmo mes. En agosto de 1937 instalouse coa delegación vasca en Barcelona, e en xaneiro de 1939 trasladouse co seu goberno a París. A Segunda Guerra Mundial sorprendeuno no norte de Francia, fuxindo a América nunha peripecia que contou en De Guernica a Nueva York, pasando por Berlín (1943). Regresou a París no 1945, antes de rematar a Segunda Guerra Mundial, onde reorganizou o goberno...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, na comarca da Campiña (1.540 h [1996]).

PERSOEIRO

Escritor e lexicógrafo vasco, puntal científico do rexurdimento literario en éuscaro de comezos do s XX. No 1918 foi un dos doce primeiros membros da Euskaltzaindia (Academia da Lingua Vasca). Escribiu artigos, opúsculos e libros sobre aspectos gramaticais do éuscaro, distinguíndose como defensor dun idioma a un tempo popular e científico. Autor de La vida del Euskera (1934-1936).

PERSOEIRO

Escultor. Estudiou en París (1799) e en Roma (1804-1823). Contrario á invasión napoleónica de España, collérono preso, e foi liberado posteriormente grazas ao escultor Antonio Cánova, por quen estivo influído. Fernando VII nomeouno primeiro escultor de cámara no 1823. É, xunto con Damiá Campeny, un dos escultores neoclásicos máis apreciados da Península Ibérica.

PERSOEIRO

Escritor austríaco. De orixe modesta, o éxito de De Pfarrer von Kirchfeld (O Rector de Kirchfeld, 1870) permítelle entregarse ao teatro. Destaca na súa produción a novela Der Sternsteinhof (A facenda de Sternstein, 1885) que, como o resto da súa obra, desenvolve unha temática rural de intencións didácticas.

PERSOEIRO

Abade do mosteiro bieito de Sant Johan, de Lübeck. Escribiu a Chronica Slavorum, que comprende dende o 1171 ao 1209, continuando a de Helmold, e na que non se cingue só ao mundo eslavo, senón que tamén trata dos emperadores xermánicos, das súas expedicións a Italia, das cruzadas, etc. Traduciu en versos latinos “Gregorius”, poema de Harman von Ave.

DEPARTAMENTOS

Departamento da Champaña, Francia (6.004 km2; 293.155 h [1995]). A capital é Troyes.

GALICIA

Escritora. Empezou a súa carreira literaria publicando traducións do inglés e do francés en El Diario de la Habana. Moitas das súas obras, entre as que destacan Mauricio (1845), Úrsula (1848) e Una venganza (1850), apareceron como folletíns dominicais no Diario de la Marina. Asinaba co pseudónimo de Felicia. Escribiu os ensaios Luisa Siged e La Mujer Ilustradora, reivindicando unha educación sistemática para a muller e o voto feminino.

PERSOEIRO

Compositor. Director do Conservatorio de París (1842) e mestre de capela de Napoleón III (1857), escribiu algunhas obras de música de cámara, pero distinguiuse sobre todo polas óperas cómicas.

PERSOEIRO

Pintor suízo. Expresionista lírico, de pintura plana e feita de pinceladas sobre un arabesco de tipo construtivo.

PERSOEIRO

Compositor e violinista. Foi violín primeiro na Ópera de París (1728-1752). Escribiu óperas, ballets e unha gran cantidade de música instrumental.