"abita" (Contén)

1. Acción de cohabitar.

2. Obriga xurídica nacida da natureza do matrimonio e que se constitúe sobre o feito de que os dous membros da parella vivan nunha mesma casa e nun mesmo leito. A imposibilidade de cohabitar produce unha presunción contra a paternidade.

3. Situación na que formacións políticas de tendencias opostas comparten distintas instancias do poder.

1. Habitar con alguén na mesma vivenda.

2. Facer vida matrimonial.

3. Compartir o poder político.

1. de deshabitar ou deshabitarse.

2. Que non está habitado.

1. Deixar o lugar onde se habita.

2. Deixar sen habitantes algún lugar.

3. Quedar un lugar sen habitantes.

1. Pao longo de madeira que leva un gancho nun extremo, empregado para xunguir os bois á grade ou a unha xunta de apoio.

2. Ave de 42 cm de lonxitude de plumaxe coas partes superiores negras e as inferiores mitra, cola branca, peteiro de cor laranxa e patas rosadas. Habita as costas mariñas onde se alimenta principalmente de moluscos e crustáceos. É unha especie escasa como niñificante na Península Ibérica onde cría en pequeno número na costa cantábrica e no norte da mediterránea. No inverno aves do norte de Europa forman grandes bandos na costa ou esteiros lamacentos de Galicia.

1. Calidade de habitable.

2. Cédula necesaria para que un edificio poida ser habitado, que outorga a autoridade como garantía de que reúne todas as condicións sanitarias e técnicas necesarias.

1. Acción de habitar nun lugar.

2. Lugar onde habitan persoas ou animais.

3. Dereito real que ten unha persoa, cos seus familiares, de ocupar nunha casa allea as partes necesarias. Pode proceder dos capítulos matrimoniais, dun testamento ou dun contrato especial. Este dereito non se pode arrendar nin ceder a outras persoas.

1. Lugar destinado a ser habitado.

2. Lugar de pequenas dimensións destinado para as persoas, especialmente a parte dun vehículo.

1. de habitar.

2. Que ten habitantes ou que está poboado.

1. Que habita nunha casa, nunha localidade ou territorio.

2. Que habitan nun lugar determinado.

PUBLICACIÓNS

Publicación literaria e cultural editada na Coruña a partir do outono de 1984. Cesou en 1985 (nº5). Subtitulouse “Revista de criazón e ensaio”. Coordinada polo colectivo homónimo, incluíu colaboracións poéticas, un relato por entregas e varias pezas dramáticas.

1. Desenvolver a vida un ser vivo nun lugar.

2. Residir nun determinado lugar.

3. Desenvolver a vida un ser vivo nun lugar. OBS: Utilízase coa preposición en.

4. Residir nun determinado lugar. OBS: Utilízase coa preposición en.

1. Área que reúne as características físicas e biolóxicas necesarias para a supervivencia e reprodución dunha especie.

2. 1. Modo de distribución territorial da poboación humana nos seus asentamentos. O hábitat resulta da adaptación das sociedades ao seu medio, como produto das súas relacións con el, principalmente os modos de produción. Do hábitat derivan as características distintivas dunha poboación, segundo dous puntos de vista diferentes: o da área natural e o da área cultural. O primeiro termo aplícase a áreas de clima, tipos de solo ou vexetación uniformes e a áreas que presentan unhas combinacións destes factores. O concepto de área de cultura, baseado no feito de que a cultura se localiza en espacios determinados, enténdese como unha sucesión de zonas de distribución que xiran ao redor dun núcleo, que é o centro de dispersión desde onde se difunden os trazos culturais. No proceso de mundialización ou globalización, experimentouse unha expansión do hábitat occidental a todo o mundo, favorecida pola capacidade de difusión da información.

   2. hábitat concentrado

      Forma de ocupación do espazo por parte dunha poboación humana na que os núcleos de poboación ou as vivendas se concentran ao redor dalgún punto estratéxico (encrucillada de camiños, manancial, santuario ou instalación portuaria).

   3. hábitat disperso

      Forma de ocupación do espazo por parte dunha poboación humana na que os núcleos de poboación ou as vivendas se espallan polo territorio. O asentamento da poboación no espazo está en relación co modo de produción da sociedade que o ocupa, ademais de con outros condicionantes culturais ou mesmo lexislativos, polo que o hábitat disperso sería, en determinados medios e culturas, unha estratexia para optimizar a explotación dos recursos naturais de acordo cunha estrutura social xerarquizada dun xeito concreto.