cidadela

Fortaleza con baluartes defensivos dentro dunha cidade, construída no interior ou nos arredores dunha praza e nun lugar estratéxico para poder dominala ou defendela, ou como último refuxio da gornición militar. A súa construción xurdiu no s XVI, como consecuencia do fortalecemento do poder real e do perfeccionamento da artillería, e no s XVII estendeuse de acordo coas teorías do enxeñeiro militar francés Vauban. Destacan as construídas en Metz, Estrasburgo, Jaca, Menorca e Pamplona.