Claris i Casademunt, Pau

Eclesiástico e político. Foi nomeado cóengo da Seu d’Urgell (1612), posto desde o que defendeu os privilexios eclesiásticos ante as pretensións do Rei Filipe III de cobrar décimos. En 1638 foi elixido presidente da Generalitat. Os conflitos motivados pola política centralizadora do conde-duque de Olivares, provocaron a ruptura entre o goberno central e a Generalitat, polo que esta pasou a constituír unha república independente, da que Claris foi o máximo representante.

Cronología