clausurar

(< clausura)

Antónimos: inaugurar.
1. Pechar un centro oficial cunha cerimonia solemne ou oficial para comezar as vacacións e interromper as súas sesións.
  
  Ex: O Parlamento clausurou a súa actividade ata que rematen as vacacións.
  Antónimos: inaugurar.
2. v t
  Marcar a fin dalgunha cousa.
  
  Ex: Esta obra clausura a súa longa traxectoria pitórica.
  Antónimos: inaugurar.
v t
Pechar un sitio por orde gobernamental. Ex: Clausuraron os bares de toda a rúa a causa da falta de insonorización nos seus locais.

Ex: Clausuraron os bares de toda a rúa a causa da falta de insonorización nos seus locais.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO clausurar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausuro
clausuras
clausura
clausuramos
clausurades
clausuran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausuraba
clausurabas
clausuraba
clausurabamos
clausurabades
clausuraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurei
clausuraches
clausurou
clausuramos
clausurastes
clausuraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurara
clausuraras
clausurara
clausuraramos
clausurarades
clausuraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurarei
clausurarás
clausurará
clausuraremos
clausuraredes
clausurarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausuraría
clausurarías
clausuraría
clausurariamos
clausurariades
clausurarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausure
clausures
clausure
clausuremos
clausuredes
clausuren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurase
clausurases
clausurase
clausurasemos
clausurasedes
clausurasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurar
clausurares
clausurar
clausurarmos
clausurardes
clausuraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
clausura
-
-
clausurade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles clausurar
clausurares
clausurar
clausurarmos
clausurardes
clausuraren

Xerundio clausurando

Participio clausurado
clausurada
clausurados
clausuradas