clistrón

clistrón

(< grκλυστήρ ‘lavativa, xeringa’)

s m [TECNOL]

Tubo electrónico empregado para producir ou amplificar oscilacións de frecuencia moi elevada, baseado na modulación de velocidade dos electróns. Consta dun canón de electróns, dúas cavidades resonantes denominadas rumbatróns e dun ánodo ou colector de electróns. O sinal de entrada aplícaselle á primeira cavidade, mentres que pola segunda se recolle, amplificado, o sinal de saída. Unha variante deste tubo é o clistrón reflexo, que consta dun só rumbatrón e no que o ánodo fai de reflector.

Palabras veciñas

Clístenes | Clístenes | clister | clistrón | Clitarco de Alexandría | clitelado -da | clitelo