colocar

Escoitar
colocar

(< lat collocāre‘colocar, poñer, situar’)

  1. v t Antónimos: descolocar.

    1. Poñer algo ou alguén no lugar que se expresa.

      Ex: Colocou o bolso enriba da mesa. Colocou as rosas no floreiro.

       Antónimos: descolocar.

    2. Poñer algo ou alguén ao xeito e con coidado no lugar que lle corresponde.

      Ex: Cando poñas a mesa coloca os pratos con cadanseu vaso. Colocou os billetes na billeteira. Colocou os apuntamentos en carpetas.

       Antónimos: descolocar.

    3. Asignarlle a alguén un determinado posto. Ex: Como cheguei tarde colocoume na derradeira fila no último asento.

      Ex: Como cheguei tarde colocoume na derradeira fila no último asento.
  2. v t

    1. Darlle emprego a unha persoa.

      Ex: Un amigo seu colocouno na súa empresa.

       Sinónimos: empregar.

    2. Buscar acomodo a alguén proporcionándolle unha determinada posición que lle permite vivir con comodidade. OBS: Emprégase frecuentemente seguido dos adverbios ben, mal ou outros equivalentes. Ex: Sempre colocou ben os seus familiares.

      Ex: Sempre colocou ben os seus familiares.
  3. v t

    Empregar os cartos nun negocio para que dean rendemento.

    Ex: Colocou todo o que gañara na bolsa.

     Sinónimos: investir.
  4. v t

    1. Conseguir un comprador para algunha cousa da que é difícil desfacerse ou que é difícil de vender.

      Ex: Coloqueille o coche a un veciño. O obxectivo trimestral é colocar o oitenta por cento das existencias.

       Sinónimos: vender.

    2. Facer que alguén acepte ou reciba algo contra a súa vontade. Ex: Aínda que non quería comprar coloqueille uns cantos libros.

      Ex: Aínda que non quería comprar coloqueille uns cantos libros.
  5. v pron

    Poñerse alguén ou algunha cousa no lugar ou na posición que se expresa.

    Ex: Colocouse nun lugar estratéxico para observar todo o que pasaba. Colocouse no centro da pista para bailar.
  6. v pron

    Conseguir emprego unha persoa nalgún lugar. Ex: Colocouse na nova fábrica do polígono industrial.

    Ex: Colocouse na nova fábrica do polígono industrial.

Palabras veciñas

Colobus | colocación | colocado -da | colocar | Colocci, Angelo | Colocolo | colodión
Conxugar
VERBO colocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coloco
colocas
coloca
colocamos
colocades
colocan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocaba
colocabas
colocaba
colocabamos
colocabades
colocaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coloquei
colocaches
colocou
colocamos
colocastes
colocaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocara
colocaras
colocara
colocaramos
colocarades
colocaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocarei
colocarás
colocará
colocaremos
colocaredes
colocarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocaría
colocarías
colocaría
colocariamos
colocariades
colocarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coloque
coloques
coloque
coloquemos
coloquedes
coloquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocase
colocases
colocase
colocasemos
colocasedes
colocasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocar
colocares
colocar
colocarmos
colocardes
colocaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
coloca
-
-
colocade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles colocar
colocares
colocar
colocarmos
colocardes
colocaren
Xerundio colocando
Participio colocado
colocada
colocados
colocadas