concretar

(

v t
Reducir algo aos seus puntos esenciais.

Ex: O avogado concretou a súa acusación do delito con tres probas contundentes. Concretaches o meu pensamento en poucas palabras.
v t
Precisar algo de xeito concreto ou chegar a un acordo sobre algún asunto.

Ex: Na rolda de prensa non concretou nada sobre as novas fichaxes do equipo. Chamareite e concretaremos as condicións do novo contrato.
v pron
Limitarse a tratar ou falar dunha soa cousa dentro de certos límites e excluíndo outros asuntos.

Ex: Malia a insistencia dos xornalistas sobre a súa vida privada, concretouse a falar só de asuntos profesionais. A proba de avaliación concretouse na arte de vangarda.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO concretar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concreto
concretas
concreta
concretamos
concretades
concretan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretaba
concretabas
concretaba
concretabamos
concretabades
concretaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretei
concretaches
concretou
concretamos
concretastes
concretaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretara
concretaras
concretara
concretaramos
concretarades
concretaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretarei
concretarás
concretará
concretaremos
concretaredes
concretarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretaría
concretarías
concretaría
concretariamos
concretariades
concretarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concrete
concretes
concrete
concretemos
concretedes
concreten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretase
concretases
concretase
concretasemos
concretasedes
concretasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretar
concretares
concretar
concretarmos
concretardes
concretaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
concreta
-
-
concretade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concretar
concretares
concretar
concretarmos
concretardes
concretaren

Xerundio concretando

Participio concretado
concretada
concretados
concretadas