condicionamento
(
-
s
m
Acción e efecto de condicionar.
Ex: Co paso dos anos van mudando os condicionamentos socioeconómicos. Na obra reflíctense os condicionamentos relixiosos do autor.
-
s
m
[PSIC]
Modificación do comportamento, propia dos seres con capacidade de aprendizaxe, en función da experiencia. Esta conduta está constituída polo conxunto de respostas aos diversos estímulos ambientais. Nos organismos superiores, a maioría destas respostas son aprendidas. Distínguese entre o condicionamento clásico ou pavloviano, descrito por Ivan Petrovič Pavlov, e o condicionamento operante ou instrumental, experimentado primeiramente por Edward L. Thorndike. O primeiro refírese á conduta neurovexetativa, emocional e afectiva, e o segundo explica a conduta relacionada coa resolución de situacións problemáticas.
-
s
m
[ECOL]
Modificación da estrutura e da composición química do medio causada polos organismos que habitan nel.
-
s
m
[LING]
Influencia do contexto lingüístico sobre as variacións que poida ter unha unidade lingüística. Por exemplo, emprégase a forma comparativa como cando lle segue un verbo en forma persoal (Come tanto como bebe) e a forma coma, cando vai seguida de pronome persoal tónico (É tan alto coma ti).