constantán

constantán
s m [IND]

Aliaxe de cobre (55%) e níquel (45%), dunha gran resistividade eléctrica, idónea para construír resistencias eléctricas. A súa unión co platino permite facer termopares.

Palabras veciñas

Constant, Marius | Constanţa | Constanţa | constantán | constante | Constante | Constante I