contraataque

(< contraatacar)

s m [BÉL]
1. Reacción ofensiva rápida e por sorpresa para expulsar o inimigo do terreo ocupado e recuperar a posición momentaneamente perdida.
  
  Ex: O contraataque foi decisivo para gañar a guerra.
  Confrontacións: contraofensiva.
2. Liña fortificada que os asediados opoñen aos ataques dos atacantes.
  Confrontacións: contraofensiva.
s m [DEP]
Reacción ofensiva rápida dun deportista ou dun equipo ante o ataque do contrario, que obriga a este a executar unha defensa precipitada antes de que poida despregar a súa táctica defensiva básica.

Ex: O contraataque do Celta foi fundamental para que os xogadores marcaran o tanto decisivo.
Confrontacións: contragolpe.
s m
Resposta que se dá para rebater un argumento que defende outra persoa.

Ex: Preparámonos para o contraataque despois das súas palabras ofensivas.

Palabras veciñas