convir

(< lat convenīre)

v i
Ser unha cousa ou persoa útil, adecuada e conveniente para algo ou alguén.

Ex: Máis che convén calar. Convenme o negocio que me propuxo para tirar bos rendementos. Ese mozo é un nugallán e non che convén.
v i
1. Chegar a un acordo dúas ou máis persoas.
  
  Ex: Os albaneis conviñeron connosco en que rematarían o traballo para o mes que vén. Conviñemos marchar ambos os dous.
  Sinónimos: acordar. Confrontacións: concertar.
2. Coincidir ou estar de acordo en algo con alguén.
  
  Ex: Todos conveñen no mérito desta obra.
v i
Dar unha persoa o seu consentimento sobre un punto determinado.

Ex: Conveño en que temos que cambiar o método de estudo se queremos aprobar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO convir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conveño
convés
convén
convimos
convides/convindes
conveñen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conviña
conviñas
conviña
conviñamos
conviñades
conviñan

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles convín
conviñeches
conveu
conviñemos
conviñestes
conviñeron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conviñera
conviñeras
conviñera
conviñeramos
conviñerades
conviñeran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles convirei
convirás
convirá
conviremos
conviredes
convirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conviría
convirías
conviría
conviriamos
conviriades
convirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conveña
conveñas
conveña
conveñamos
conveñades
conveñan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conviñese
conviñeses
conviñese
conviñesemos
conviñesedes
conviñesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conviñer
conviñeres
conviñer
conviñermos
conviñerdes
conviñeren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
convén
-
-
convide
ou
convinde
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles convir
convires
convir
convirmos
convirdes
conviren

Xerundio convindo

Participio convido/convindo
convida/convinda
convidos/convindos
convidas/convindas